openai

Jeszcze rok temu OpenAI przekonywało, że przyszłość należy do przeglądarki zaprojektowanej z myślą o agentach AI, a nie tradycyjnym przeglądaniu stron. Atlas na silniku Chromium miał być odpowiedzią na Google Chrome. Wystarczyło jednak dziewięć miesięcy, aby firma całkowicie zmieniła kierunek. OpenAI rezygnuje z rozwoju własnej przeglądarki i przeniesienie jej najważniejszych funkcji do już dostępnych narzędzi, aplikacji ChatGPT i rozszerzenia dla Chrome.

Meta odpaliła Muse Image, pierwszy generator obrazów pod marką Meta Superintelligence Labs, i od razu dorzuciła zapowiedź Muse Video. Na liście funkcji nie brakuje rzeczy, które rynek zna od miesięcy, czyli edycji po promptach, wielu referencji, czytelnego tekstu w grafice czy poprawek nanoszonych na zdjęciu. Różnica jest gdzie indziej. Firma porzuca wyłącznie pokaz technologii i wsadza nowy model prosto do Instagrama, WhatsAppa, Meta AI oraz narzędzi reklamowych.

Meta reklamuje wizję agentów AI, które mają pisać kod, wykonywać zadania za użytkownika i w końcu uzasadnić potężne wydatki na centra danych. Niestety wewnętrzny obraz firmy coraz słabiej pasuje do marketingu. Z doniesień wynika, że Mark Zuckerberg podczas spotkania z pracownikami otwarcie przyznał, iż rozwój agentowych systemów nie przyspieszył tak, jak zakładali menedżerowie spółki. To ustawia w innym świetle zwolnienia, roszady i cały pośpiech wokół AI.

Polska wskoczyła do wąskiego grona państw, którym Biały Dom zgodził się udostępnić najmocniejsze cybernarzędzie od OpenAI. NASK już wprowadził model GPT-5.5 Cyber do realnej pracy. To wariant GPT-5.5, który wyróżnia się wydłużonym kontekstem, dłuższą pamięcią operacyjną i przystosowaniem do analizy kodu oraz informatyki śledczej. Jeśli wcześniej znalezienie podatności wymagało tygodni, dziś model potrafi przejść przez ogromną bazę kodu w ciągu godzin.

Google, po lutowej prezentacji modelu Nano Banana 2 i późniejszym wariancie Pro, dorzuca trzeci model, mniej widowiskowy, za to dużo bardziej praktyczny. Model Nano Banana 2 Lite ma produkować grafiki szybko, tanio i w dużej liczbie, a potem zasilać kolejne usługi Google. Brzmi banalnie, lecz właśnie tu kryje się ciekawsza historia, która opowiada nie o jakości jednego obrazka, tylko o ekonomii całej masowej produkcji.

Czerwcowa blokada modeli Anthropic Fable 5 i Mythos 5 wyglądała jak demonstracja siły administracji Donalda Trumpa wobec jednej z najgłośniejszych firm AI. Dwa tygodnie później Waszyngton wycofał się jednak z decyzji, przywracając eksport modeli. Sprawa nie zamknęła się na jednym „jailbreaku” i jednym piśmie z Departamentu Handlu. Stała się testem tego, kto realnie kontroluje dostęp do najpotężniejszych narzędzi AI i jak szybko rynek reaguje na polityczne zwroty.

Informacja o emeryturze Vintona Cerfa nie przyszła z pompatycznego wpisu Google ani z jubileuszowej laurki. Wypłynęła podczas konferencji Open Frontier, gdzie Dave Patterson rzucił mimochodem, że Cerf kończy pracę za tydzień. To zamyka ponad dwie dekady jego obecności w Google, ale ciekawsze od samego odejścia jest tło. Cerf znów mówi o interoperacyjności, standardach i zbyt dużej wierze w to, że AI „dogada się” bez twardych reguł.

Firma OpenAI długo budowała pozycję wykorzystując cudzy sprzęt pracujący głównie na układach NVIDII. Ten etap nie zniknie z dnia na dzień, ale właśnie zaprezentowano możliwość jego zmiany. Wspólnie z Broadcomem firma pokazała Jalapeño, czyli własny akcelerator do przeprowadzania inferencji modeli językowych. To kosztowny ruch, trudny i spóźniony wobec części rynku, ale trudno go zbyć jako pokazówkę i walkę o obcięcie kosztów.

Przez ostatnie dwa lata wokół generatywnej AI narosło przekonanie, że rosnący popyt usprawiedliwi wysokie koszty, agresywne inwestycje i ciągłe dokładanie kolejnych GPU. Problem w tym, że przychody i liczba użytkowników nie są jeszcze równoznaczne ze zdrowym modelem biznesowym. Najnowszy przeciek dokumentów finansowych OpenAI dobrze to pokazuje. Firma rośnie błyskawicznie, ale koszty treningu modeli, inferencji i sprzedaży rosną równie szybko.

ChatGPT przez długi czas był właściwie synonimem konsumenckiej sztucznej inteligencji. Jeśli ktoś mówił o rozmowie z botem, pisaniu tekstu, streszczaniu dokumentów albo generowaniu pomysłów, najczęściej miał na myśli właśnie usługę OpenAI. Najnowsze dane pokazują jednak, że choć ChatGPT wciąż rośnie i ma ogromną bazę użytkowników, to jednocześnie traci swoją przewagę. Mówiąc krótko, konkurencja coraz mocniej rozpycha się na rynku.

Meta od miesięcy gra ostro. Zatrudnia talenty, dosypuje miliardy do AI i przemeblowuje firmę pod kolejną próbę dogonienia OpenAI oraz Google. Z zewnątrz wygląda to jak agresywna, ale logiczna odpowiedź na słabszy odbiór części własnych modeli. Gdy jednak zajrzeć głębiej, obraz robi się mniej elegancki. Relacje mediów pokazują firmę, która chce przyspieszyć za wszelką cenę, a przy okazji zaczyna gubić ludzi, rytm pracy i zwykły organizacyjny rozsądek.

Dyskusja o AI w matematyce kręciła się wokół benchmarków, zadań olimpijskich i efektownych dem. Teraz OpenAI twierdzi, że jego wewnętrzny model obalił hipotezę Paula Erdősa z 1946 roku dotyczącą problemu odległości jednostkowych w płaszczyźnie. Brzmi grubo, nawet jak na branżę, która lubi nadmuchane komunikaty. Różnica polega na tym, że tym razem za ogłoszeniem stoją konkretne nazwiska i dopracowanie wyniku przez matematyków.

Spory o generatywną AI długo kręciły się wokół praw autorskich, danych treningowych i wielkich obietnic. Teraz waga przesuwa się gdzie indziej. Floryda złożyła pozew przeciwko OpenAI i Samowi Altmanowi, a osią sprawy nie są już tylko błędy modelu, lecz pytanie, czy ChatGPT trafił do masowego użycia z zabezpieczeniami, które bardziej dobrze wyglądały w komunikatach niż działały w praktyce. To brzmi jak lokalny konflikt, ale skutki mogą wyjść daleko poza jeden stan.

Narzędzia do pisania kodu z pomocą AI nie są już branżową ciekawostką. Dziś znajdziemy je już w edytorach, terminalach i workflow zespołów, od prostych podpowiedzi po agentów, którzy sami grzebią w repozytorium, odpalają testy i poprawiają błędy. To zmienia przyzwyczajenia programistów szybciej niż same zasady dobrej inżynierii. I właśnie dlatego najciekawsze w tej historii jest pytanie, co dzieje się z zespołem, gdy nie chcieć pracować bez tego wsparcia.

Na rynku AI dawno skończył się etap, w którym wystarczał dobry model i kilka efektownych benchmarków. Dziś liczy się też to, kto ma dostęp do GPU, pamięci HBM, centrów danych i inwestorów gotowych podpisać czek z dziewięcioma zerami. Anthropic pokazuje to bez żadnych ozdobników i ogłasza finansowanie, które jeszcze niedawno wyglądałoby jak branżowa fantazja, a teraz jest kolejnym ruchem w wyścigu przed giełdowymi debiutami największych spółek AI.

Dzięki sztucznej inteligencji i narzędziom jak ChatGPT czy Gemini możemy dziś nie tylko usprawnić swoją pracę, ale nawet zwykłe codzienne czynności. Samo wyszukiwanie informacji za pomocą nowoczesnych modeli AI daje nam w końcu szybsze i lepsze rezultaty. Producenci smartfonów dwoją się i troją, by niektóre funkcje trafiały też na pokład smartfonów, jednak wydaje się, że to OpenAI ma pomysł na to, jak zrewolucjonizować rynek mobilnych telefonów.

Spór Elona Muska z firmą OpenAI już dawno przestał przypominać zwykłą kłótnię wpływowych ludzi z Doliny Krzemowej. W tle pojawiły się miliardy dolarów, walka o kontrolę nad firmą i pytanie, ile jeszcze znaczy misja „dla dobra ludzkości”, gdy stawką jest dominacja w AI. Najnowszy wyrok nie zamyka tej historii, ale wyraźnie przesuwa równowagę sił i może mieć wpływ na przyszłość jednej z najważniejszych firm całej branży technologicznej.

Jeszcze w 2024 roku układ firm Apple i OpenAI wyglądał rozsądnie. Cupertino brało głośną markę rynku generatywnej AI, a ChatGPT wchodził do iPhone’ów, iPadów i Maców bez budowania własnego systemu. Po kilkunastu miesiącach ten układ przestał pasować obydwu stronom. Bloomberg i Reuters opisują partnerstwo, które miało przyspieszyć wzrost, a dziś prowadzi do analiz możliwego naruszenia umowy i potencjalnych pozwów sądowych.

Jeszcze niedawno interaktywna zabawka miała kilka nagranych kwestii i prosty system sterowania. Dziś pluszak potrafi rozmawiać, pamiętać kontekst, reagować głosem rodzica, a także działać jak mały bot towarzyszący. Problem w tym, że ta kategoria urządzeń rozwija się szybciej niż procedury bezpieczeństwa, a granica między zabawką, usługą sieciową i narzędziem do zbierania danych zaczyna się niebezpiecznie zacierać.

Sala sądowa w Oakland może w tym tygodniu zrobić dla rynku AI więcej niż kolejna premiera modelu Sztucznej inteligencji. Spór Elona Muska z Samem Altmanem dojrzewał od lat, ale dopiero teraz wchodzi w fazę, w której stawką przestaje być sam medialny konflikt. Pojawia się pytanie, czy OpenAI nadal da się przedstawiać jako projekt z misją publiczną, skoro firma działa już w rytmie wielkich inwestycji, presji na wzrost i planów wejścia na giełdę.

Smartfony obecnie bywają nudne tylko z pozoru. Trwa coraz bardziej zajadły wyścig o to, kto zdefiniuje je na nowo i umieści pod gładką taflą szkła coś co odróżni je od konkurencji i pozwoli zawładnąć sercami użytkowników. Najnowsza plotka wrzuca do tej gry firmy OpenAI, Qualcommm, a także MediaTek i robi to bez półśrodków, bo mowa nie o kolejnym asystencie, lecz o urządzeniu, które miałoby celować w sam środek rynku urządzeń premium.

Wyścig o przewagę w wyścigu o sztuczną inteligencję dawno przestał mieścić się w tabelkach z liczbą GPU. Coraz częściej decydują sprawy mniej efektowne, ale dużo ważniejsze, a mianowicie dostęp do mocy, czas przyłączenia do sieci i koszt utrzymania całej infrastruktury. Najnowsze dane z USA pokazują, że ten etap właśnie wchodzi w ostrzejszą fazę, a rachunek za ekspansję AI zaczyna być liczony nie tylko w dolarach, a dotyczy także ekologii.

Chiński DeepSeek znów wchodzi do gry bez wielkiej celebracji, ale z ruchem, którego branża nie przeoczy. Firma pokazała DeepSeek-V4 Preview w dwóch odmianach, Pro i Flash, a przy okazji zagrała trzema kartami naraz, czyli długim kontekstem, łatwą integracją i chińskim zapleczem sprzętowym. Na papierze to kolejna premiera modelu. W praktyce chodzi o coś znacznie poważniejszego, czyli koszt, dostępność i kontrolę nad całym łańcuchem wdrożenia.

Wokół generatywnej sztucznej inteligencji od miesięcy krąży to samo pytanie, a mianowicie gdzie kończy się narzędzie, a zaczyna odpowiedzialność jego twórcy. Teraz ten spór schodzi z konferencyjnych scen i sal sądowych prosto do śledztwa karnego. Floryda sprawdza, czy rozmowy sprawcy ataku na Florida State University z ChatGPT były tylko cyfrowym echem internetu, czy już realnym elementem przygotowań do popełnienia zbrodni.

Najdroższy wyścig technologiczny bieżącej dekady nie rozbija się dziś jedynie o brak pomysłów, tylko o rzeczy dużo bardziej przyziemne. Place budowy, kolejki po sprzęt energetyczny, niedobór fachowców i coraz głośniejszy opór lokalnych społeczności zaczynają spowalniać inwestycje w centra danych, które miały wynieść sztuczną inteligencję na kolejny poziom. To moment, w którym wielkie obietnice zderzają się z energetyką, logistyką i polityką.

Zastosowanie sztucznej inteligencji w biologii przestało być ciekawostką. Po modelach przewidujących struktury białek przyszła pora na systemy, które mają ogarniać cały badawczy bałagan, czyli literaturę, bazy danych, hipotezy i plany eksperymentów. OpenAI właśnie dołożyło do tej układanki własny ruch. Firma pokazała GPT-Rosalind, model skrojony pod nauki o życiu. Brzmi to jak kolejna premiera z serii GPT, ale tym razem stawka jest wyraźnie większa.

Firma Meta długo sprzedawała swoją sztuczną inteligencję jako wyścig na coraz większe liczby. Najnowszy model Meta Superintelligence Labs Muse Spark pokazuje, że dziś chodzi już o coś innego, a mianowicie o to, kto szybciej zamknie użytkownika we własnym ekosystemie i poda mu odpowiedź, zanim ten zdąży otworzyć i użyć Google. Nowy model nie kończy wojny o sztuczną inteligencję, ale dobrze pokazuje, gdzie naprawdę przesuwa się front AI.

Firma OpenAI znów próbuje opowiadać o przyszłości sztucznej inteligencji językiem dobra wspólnego. Problem w tym, że niemal równocześnie wraca pytanie, o którym firma chciałaby dawno zapomnieć. Codzi nie o wydajność modeli, nie o miliardy na centra danych, lecz o wiarygodność człowieka stojącego na szczycie. A gdy stawka obejmuje rynek pracy, bezpieczeństwo i państwowe kontrakty, taki zgrzyt przestaje być tylko personalnym konfliktem.

Czasem całą przewagę technologiczną potrafi rozbroić drobiazg, którego nikt nie zauważył przed publikacją. Właśnie tak wygląda sprawa Claude Code, gdzie rutynowa aktualizacja zamieniła się w publiczny wgląd pod maskę jednego z najgłośniejszych narzędzi AI przeznaczonego dla programistów. I choć Anthropic mówi o błędzie pakietowania, skutki tej pomyłki wykraczają daleko poza zwykłe potknięcie w pipeline.

Jeszcze w grudniu 2025 roku układ firmy OpenAI z The Walt Disney Company wyglądał jak pokaz siły. Na stole leżał miliard dolarów, ponad 200 licencjonowanych postaci i obietnica, że Sora zamieni fanowską twórczość w nowy biznes. Minęły trzy miesiące i z tamtej opowieści został tylko zgrzyt. OpenAI gasi produkt, Disney chowa portfel, a rynek dostaje twardą lekcję o tym, jak szybko w AI pęka różnica między widowiskiem a modelem biznesowym.

Nie każdy produkt związany z AI umiera powoli. Czasem wystarczy kilkanaście miesięcy, aby z głośnej demonstracji technologicznej zrobić kosztowny balast. Taki los spotyka właśnie Sorę, projekt OpenAI, który miał pokazać, że tekst może zamieniać się w film równie łatwo, jak prompt w obraz. Teraz firma mówi o pożegnaniu, a rynek dostaje czytelny sygnał, że era efektownych demonstracji kończy się szybciej, niż wielu zakładało.

Interkonekty scale-up, czyli połączenia spajające akceleratory w jeden wielki system obliczeniowy, od lat były domeną rozwiązań zastrzeżonych. Każdy producent chipów budował własny, zamknięty ekosystem. Miedź dotąd się sprawdzała, ale fizyka ma swoje ograniczenia, a wymagania modeli językowych rosną szybciej niż technologia transferu danych jest w stanie za nimi nadążyć. Branża właśnie wspólnie wyciągnęła z tego wniosek.

Trend "szponów", czyli autonomicznych agentów AI, które samodzielnie wykonują zadania na komputerze użytkownika, w ciągu kilku miesięcy przeszedł drogę od niszowego eksperymentu do jednego z gorętszych tematów w branży. NVIDIA nie zamierza pozostawać obserwatorem tej rewolucji. Tuż przed konferencją GTC 2026, która odbędzie się w dniach 16–19 marca w San Jose, producent układów graficznych szykuje własną odpowiedź na ten fenomen.

Relacja między branżą AI a rządem USA weszła w zupełnie nową fazę. Anthropic, twórca modelu Claude, znalazł się w bezprecedensowym sporze z administracją Trumpa, który z negocjacji kontraktowych przeistoczył się w batalię sądową z odniesieniami do konstytucyjnych praw obywatelskich. To, co dzieje się teraz w sądach federalnych, może wyznaczyć granice, których żaden podmiot technologiczny w USA wcześniej nie musiał bronić.

Spory firm technologicznych z administracją USA zdarzały się już, ale to, co rozegrało się 27 lutego 2026 roku, nie ma precedensu. Donald Trump nakazał wszystkim federalnym agencjom natychmiastowe zaprzestanie korzystania z technologii firmy Anthropic, w tym chatbota Claude. Sekretarz obrony Pete Hegseth oglosił Anthropic zarożeniem dla łańcucha dostaw, używając narzędzia prawnego do tej pory zarezerwowanego wyłącznie dla firm z krajów wrogich USA.

Rozgrywka prawna między xAI a OpenAI trwa od kilku miesięcy, a napięcia między firmami Elona Muska i Sama Altmana regularnie trafiają na pierwsze strony serwisów technologicznych. Tym razem głos zabrał sąd, i to w kwestii, która nie jest czysto techniczna, lecz ma bardzo konkretne konsekwencje dla całej branży związanej ze sztuczną inteligencją, zarówno dla gigantów, jak i mniejszych graczy aktywnie polujących na talenty.

Rynek procesorów AI coraz bardziej przypomina wyścig na wielkie liczby - gigawaty, dziesiątki miliardów dolarów, wieloletnie zobowiązania. AMD właśnie dołączyło do tej rozgrywki na poważnie, zawierając z Metą umowę, która wykracza poza typowy kontrakt na dostawę chipów. Jej struktura finansowa nie ma precedensu w branży półprzewodnikowej i może zmienić zarówno pozycję AMD wobec NVIDII, jak i sposób, w jaki Big Tech finansuje własną infrastrukturę obliczeniową.

OpenAI właśnie uruchomiło GPT-5.3-Codex-Spark, lekką wersję swojego flagowego narzędzia do kodowania, która działa na procesorach Cerebras Wafer Scale Engine 3, czyli chipach wielkości talerza obiadowego zawierających 4 biliony tranzystorów. Model generuje kod z prędkością tysiąca tokenów na sekundę, czyli 15 razy szybciej od pełnego GPT-5.3-Codex. To pierwsza produkcyjna implementacja OpenAI poza ekosystemem NVIDIA.

Rynek obserwuje z niepokojem lawinowy wzrost nakładów kapitałowych firm technologicznych na infrastrukturę AI. Alphabet, Amazon, Meta i Microsoft planują wydać łącznie około 660 mld dolarów w 2026 roku. To więcej niż PKB Szwecji. Inwestorzy nie kryją obaw, czy tak astronomiczne kwoty faktycznie przełożą się na oczekiwane zyski, a niektórzy analitycy przywołują już widmo bańki dot-com. Jensen Huang w wywiadzie dla CNBC zdecydowanie odpiera te wątpliwości.

Rok 2025 przyniósł dramatyczne zwroty w wojnie o kontrolę nad sztuczną inteligencją. To, co jeszcze niedawno wydawało się jawnym starciem między otwartym oprogramowaniem a zamkniętymi systemami technologicznych gigantów, przekształciło się w znacznie bardziej skomplikowaną rozgrywkę, w której definicje "otwartości" stały się rozmyte, a granice między obozami zaczęły się zacierać. Sztuczna inteligencja rozwija się obecnie w dwóch przeciwstawnych, ale coraz częściej krzyżujących się kierunkach....

Spór o to, czy chatboty AI powinny wyświetlać reklamy, przeszedł z kuluarów branży technologicznej prosto na ekrany Super Bowl. Anthropic, twórca Claude, opublikowało oficjalny manifest "Claude is a space to think", w którym kategorycznie wyklucza wprowadzenie reklam do swojego produktu. To bezpośrednia odpowiedź na styczniowe ogłoszenie OpenAI o testowaniu reklam w darmowych wersjach ChatGPT. Konflikt nabrał tempa podczas Super Bowl.

Pięć miesięcy temu branża tech oszalała na punkcie zapowiedzi największej inwestycji w historii AI. NVIDIA miała wpompować w OpenAI nawet 100 mld dolarów na budowę gigawatowej infrastruktury obliczeniowej. Teraz okazuje się, że cała umowa wisi na włosku. Jensen Huang, CEO NVIDII, w rozmowie z dziennikarzami nazwał doniesienia o napięciach bzdurą, ale jednocześnie przyznał, że stumiliardowa kwota nigdy nie była zobowiązaniem.

Zaledwie osiem dni po opuszczeniu OpenAI, Jerry Tworek, jeden z twórców przełomowych modeli o1 i o3, wstrząsnął branżą AI. Założony przez niego startup Core Automation już na starcie celuje w rundę finansowania rzędu 0,5-1 miliarda dolarów. To nie przypadek, że Polak, który przez siedem lat kształtował najważniejsze projekty w OpenAI, postanowił pójść własną drogą. Jego startup ma rozwiązać najważniejszy problem współczesnej AI.

Paradoks szefa cyberbezpieczeństwa, który sam łamie zasady ochrony informacji? To nie scenariusz thrillera, lecz rzeczywistość w CISA, najważniejszej agencji odpowiedzialnej za obronę federalnych sieci komputerowych USA przed atakami sponsorowanymi przez wrogie państwa. Madhu Gottumukkala, szef CISA od maja ubiegłego roku, wywołał skandal. Okazało się, że przesłał wrażliwe dokumenty kontraktowe do publicznej wersji ChatGPT.

OpenAI opublikowało obszerny wpis techniczny, w którym szczegółowo opisuje, jak działa Codex CLI, ich agent do automatycznego pisania kodu. To wyjątkowa sytuacja, bo zazwyczaj firmy AI trzymają takie informacje pod kluczem. Decyzja o transparentności ma szczególne znaczenie w kontekście rosnącej konkurencji między narzędziami do kodowania wspomaganego AI, gdzie gracze tacy jak Anthropic z Claude Code, Cursor czy Windsurf ścigają się o uwagę programistów.

eBay właśnie zaktualizowało swój regulamin użytkownika, oficjalnie zakazując korzystania z autonomicznych agentów AI do dokonywania zakupów na platformie. Zmiany, które wejdą w życie 20 lutego 2026 roku, celują w nową kategorię narzędzi określanych jako "agentic commerce", systemy AI zaprojektowane do przeglądania ofert, porównywania cen i finalizowania transakcji w imieniu użytkowników. To nie jest pierwsza platforma, która stawia opór tej technologii.