Zgłoś błąd

X

Zanim wyślesz zgłoszenie, upewnij się że przyczyną problemów nie jest dodatek blokujący reklamy.

Typ zgłoszenia
Treść zgłoszenia
Twój email (opcjonalnie)
Nie wypełniaj tego pola
.
Załóż konto
EnglishDeutschРусскийFrançaisEspañol中国

Wirtualizacja systemu operacyjnego - Poradnik dla początkujących

Jgnk | 08-07-2015 16:02 |

wirtualizacja logoObecnie coraz więcej rozwiązań informatycznych dostępnych do tej pory jedynie w wielkich korporacjach pojawia się w zasięgu przeciętnego Kowalskiego. Tworzone są nowe technologie pozwalające na wydajniejsze wykorzystanie sprzętu komputerowego oraz metody ułatwiające pracę z komputerem. Jedną z takich funkcji jest wirtualizacja, która dzięki prężnemu rozwojowi IT z czasem trafiła pod przysłowiowe strzechy. Wirtualizacja jest bardzo szerokim pojęciem. Można używać jej w kontekście sieci, aplikacji, serwerów, pamięci masowych, ale również stacji roboczych. My zajmiemy się jednak jej mniej zaawansowaną odmianą, jaką jest wirtualizacja systemu operacyjnego. Jak wirtualizować systemy, po co i przede wszystkim czy warto? O tym dowiesz się z tego poradnika.

Autor: Magdalena Adamowicz

Wirtualizacja systemu operacyjnego wykorzystywana na co dzień do pracy w firmach sprawdza się także w mniej złożonych zadaniach. Rozwiązuje ona odwieczny problem uruchamiania niekompatybilnych z nowszymi systemami programów. Pozwala również na testowanie wątpliwego pod względem bezpieczeństwa oprogramowania, nie stanowiąc zagrożenia dla komputera. Dzięki wirtualizacji można z powodzeniem uruchamiać aplikacje dedykowane dla systemu Windows w Mac OS X. Co więcej, osoby chcące spróbować pracy na najnowszym, lecz nadal niestabilnym Windowsem 10 nie muszą czekać na premierę. Nowy system można pobrać i testować, ale nie zaleca się instalowania go jako systemu podstawowego. Jest to ciągle wersja testowa, choć w pełni funkcjonalna. Aby przetestować nowy system Windows 10, można go zainstalować na innym dysku komputera lub znaczniej prościej - na wirtualnej maszynie.

wirtualizacja 43

Wirtualizacja polega na uruchomieniu za pomocą narzędzia wirtualizacji (hypervisora, np. VirtualBox, VMware) systemu operacyjnego wewnątrz już istniejącego. System zainstalowany na komputerze fizycznym zwany jest gospodarzem (host), zaś systemy uruchomione na maszynach wirtualnych nazywane są gośćmi (guests). Dzięki wirtualizacji otrzymujemy systemy pracujące jednocześnie na tej samej fizycznej maszynie, która rozdziela zasoby sprzętowe (pamięć operacyjna RAM, pamięć masowa, czas procesora) gościom według ich potrzeb. Tak więc, stworzenie odseparowanego domowego środowiska wirtualnego okazuje się wyjątkowo proste i dostępne dla każdego, nawet mniej zaawansowanego użytkownika.

Użytkownicy łaknący praktycznej wiedzy o komputerach mają możliwość z powodzeniem eksperymentować, edytując lub usuwając rejestry w stworzonym systemie wirtualnym, a w przypadku jego zepsucia, szybko zainstalować go na nowo.

Czy korzystając z wirtualnego systemu możemy być pewni, że testowane oprogramowanie na maszynach wirtualnych nie stanowi zagrożenia dla głównego systemu? Wszystko zależy od stopnia interakcji maszyny z systemem gospodarza. Programy do wirtualizacji umożliwiają na współdzielenie schowka systemowego pomiędzy gospodarzem a gościem. W niektórych programach istnieje możliwość przenoszenia danych między maszynami za pomocą funkcji "przeciągnij i upuść". Kolejną możliwością łatwego przenoszenia danych jest użycie folderów współdzielonych. W momencie, gdy chcesz sprawdzić jak zadziała szkodliwe oprogramowanie, warto całkowicie wyłączyć interakcję maszyny wirtualnej z systemem gospodarza. Nawet jeśli gość zostanie zaatakowany przez wirusa, nie przedostanie się on do systemu głównego. Wyłączając wcześniej wspomniane funkcje współdzielenia zasobów, środowisko zwirtualizowane pozwala na bezpieczne skanowanie pobieranych danych z sieci P2P lub pochodzących z urządzeń przenośnych, np. pamięci USB, przed skopiowaniem ich do systemu głównego.

wirtualizacja 1

Możliwość równoczesnego uruchomienia większej ilości wirtualnych systemów operacyjnych zależy od wydajności posiadanych podzespołów. Ile pamięci operacyjnej jest potrzebne do działania komputera głównego i zainstalowanych na nim systemów wirtualnych? Zależy to od tego, jakie programy będą równolegle uruchamiane na wirtualnych maszynach i gospodarzu oraz ile innych maszyn będzie pobierać z zasobów pamięci. Przydzielanie pamięci operacyjnej dla każdej maszyny można w każdej chwili zmniejszyć lub zwiększyć w ustawieniach maszyny wirtualnej, pod warunkiem, że będzie ona wyłączona. Pamiętaj, że czas procesora również będzie dzielony między systemami wirtualnymi i gospodarzem, więc im szybszy procesor posiadasz, tym szybciej będzie działał każdy z nich.

Pamięć operacyjna przeznaczona dla każdego gościa nie powinna być mniejsza od minimalnej zalecanej przez producenta instalowanego systemu operacyjnego.

Wirtualna maszyna zapisana jest na dysku fizycznym komputera w postaci zestawu plików. Pamięć masowa emulowana jest poprzez stworzenie wirtualnego dysku twardego. Gość widzi go jako zwykły dysk, zaś gospodarz jako plik (lub pliki), który przechowuje zawartość dysku twardego maszyny wirtualnej. Poza nimi istnieją również inne pliki zawierające, np. informacje o konfiguracji maszyny. W zależności od wybranego programu, nazwy plików mogą się od siebie różnić. Dzięki temu, że powyższe pliki są przenośne, istnieje możliwość skopiowania ich na inny komputer oraz w ich oparciu zbudowania nowej w pełni skonfigurowanej maszyny. Takie rozwiązanie eliminuje potrzebę każdorazowego instalowania systemu oraz ułatwia tworzenie kopii bezpieczeństwa.

17
Zgłoś błąd
Liczba komentarzy: 28

Komentarze:

x Wydawca serwisu PurePC.pl informuje, że na swoich stronach www stosuje pliki cookies (tzw. ciasteczka). Kliknij zgadzam się, aby ta informacja nie pojawiała się więcej. Kliknij polityka cookies, aby dowiedzieć się więcej, w tym jak zarządzać plikami cookies za pośrednictwem swojej przeglądarki.