Dr.Semiconductor zbudował działające komórki DRAM w przydomowym cleanroomie. Ten eksperyment trudno zignorować

Gdy ceny pamięci znowu zaczynają budzić nerwy, sieć natychmiast zalewa fala komentarzy o dominacji kilku gigantów i braku alternatyw na rynku. Tym razem doszedł do tego wątek, który brzmi jak prima aprilis spóźniony o kilka tygodni. Autor kanału Dr.Semiconductor pokazał, że w przydomowej szopie da się zbudować nie tylko cleanroom, ale też działające komórki DRAM. I to już nie jest ciekawostka z kategorii technologicznych memów.

To nie jest tani sposób na więcej RAM-u ani metoda na zbicie jego ceny, tylko niesamowity pokaz, jak wielką przewagę daje dziś skala i litografia.

Sensor termiczny o grubości kilku atomów może raz na zawsze zakończyć throttling procesorów

Najciekawsze jest to, że nie oglądamy tu efektownej makiety, tylko realny układ zbudowany warstwa po warstwie w przydomowym cleanroomie klasy 100. Dr.Semiconductor przygotował matrycę 5x4, w której każda komórka składa się z tranzystora i kondensatora, a następnie przeprowadził pomiary jak dla prototypu półprzewodnika. Kondensator osiągnął 12,3 pF, czyli wynik bliski założeniom projektu. Kłopot wraca tam, gdzie zwykle w DRAM-ie boli najbardziej. Ładunek znika po kilku milisekundach — i nie wynika to z braku kontrolera, lecz z naturalnej upływności komórek DRAM, która w praktyce zawsze wymusza ich odświeżanie, więc do normalnej pamięci dla PC jeszcze bardzo daleko. Ten projekt nie rywalizuje z Samsung Electronics, SK hynix ani Micronem, tylko pokazuje, dlaczego ci gracze nadal mają tak ogromną przewagę.

Tlen w komorze litograficznej. Ten prosty trik IMEC może przyspieszyć produkcję najnowszych chipów o 20 proc.

Opisywaliśmy już proces 1γ Microna i plany SK hynix związane z High-NA EUV. Tam stawką są gęstość, uzysk i wielkie wolumeny, tutaj chodzi przede wszystkim o udowodnienie, że komórkę DRAM da się zrobić poza przemysłowym fabem. I właśnie dlatego temat ma sens. Jeśli autor połączy więcej komórek w większą matrycę, dostaniemy nie przełom rynkowy, lecz mocny sygnał, że część wiedzy i narzędzi można wykorzystać w przysłowiowym garażu. Długofalowo może to pomóc edukacji i małym laboratoriom, ale nie zmieni prostego faktu, że na rynku pamięci nadal wygrywa ten, kto opanował skalę, litografię i koszt. A to wciąż liga zarezerwowana dla nielicznych. Ostrożność też się przyda, bo deklaracji o pierwszym domowym DRAM nikt jeszcze niezależnie nie potwierdził.