Instytut imec i firma Atlas Data Storage opracowują układ 128 mln elektrod CMOS do zapisu danych w syntetycznym DNA

Taśmy magnetyczne i dyski twarde osiągają mozolnie kolejne granice gęstości zapisu, a prognozowane potrzeby branży sięgają jottabajtów przed końcem dekady. Na tym tle imec, belgijski instytut nanoelektroniczny z Leuven, ogłosił partnerstwo strategiczne z Atlas Data Storage, startupem wydzielonym z Twist Bioscience w maju 2025 roku. Celem jest stworzenie systemu zapisu danych na syntetycznym DNA, który ma działać przez tysiące lat.

Instytut imec i startup Atlas Data Storage połączyły zasoby, żeby zbudować pamięć na syntetycznym DNA, gęstszą od taśm o trzy rzędy wielkości i teoretycznie trwałą przez tysiące lat, choć koszt sekwencjonowania i prędkość odczytu to wciąż nierozwiązane problemy.

Dyski HDD i SSD: ceny nośników na tle kryzysu RAM. Zestawienie na marzec 2026 z GOODRAM, Lexar, WD, Samsung, ADATA i Dahua

DNA syntetyczne koduje dane przy użyciu czterech zasad azotowych zamiast binarnych zer i jedynek. Instytut imec zaprojektował dla firmy Atlas układ elektrochemiczny z 128 milionami miejsc syntezy, osadzony monolitycznie na chipie CMOS Atlas, wyprodukowany na platformie 300 mm. Jeden gram tak zapisanego DNA może potencjalnie pomieścić setki petabajtów danych. Taśmy LTO degradują się fizycznie i wymagają przepisywania co kilka lat. DNA zamknięte w szczelnej kapsułce ma pozostać czytelne przez tysiące lat bez żadnej migracji.

Najdziwniejszy pendrive świata. Ma rozmiar XXL i mikroskopijną pojemność, a dane znikają po przeczytaniu

W grudniu 2025 Atlas zaprezentował usługę Eon 100, gdzie zamknięto 60 PB w objętości kartonu mleka, co daje gęstość 1000-1500 razy wyższą niż LTO-10. Pisaliśmy już o gromadzeniu danych za pomocą DNA przy okazji eksperymentów Harvardu i prób Microsoftu z Twist Bioscience, ale tamte projekty tkwiły na poziomie laboratoryjnym. Imec wnosi teraz do tego równania produkcyjną skalę i inwestycję kapitałową w Atlas. To jakościowo inne zaangażowanie. Realny problem jednak pozostaje. Chodzi o koszt sekwencjonowania DNA wynosi ok. 30 USD za gigabazę (jednostka długości sekwencji DNA używana w genetyce), a szybkość odczytu nie zbliża się do taśm. Bez redukcji tych dwóch parametrów DNA storage pozostanie niszą dla tzw. "zimnych" archiwów.