archiwizacja danych

Taśmy magnetyczne i dyski twarde osiągają mozolnie kolejne granice gęstości zapisu, a prognozowane potrzeby branży sięgają jottabajtów przed końcem dekady. Na tym tle imec, belgijski instytut nanoelektroniczny z Leuven, ogłosił partnerstwo strategiczne z Atlas Data Storage, startupem wydzielonym z Twist Bioscience w maju 2025 roku. Celem jest stworzenie systemu zapisu danych na syntetycznym DNA, który ma działać przez tysiące lat.

Microsoft Research opublikował w czasopiśmie Nature przełomowe wyniki Project Silica, systemu zapisywania danych w szkle przy użyciu laserów femtosekundowych. Technologia przeszła od drogich krzemianów do zwykłego szkła borokrzemowego, z którego produkuje się naczynia kuchenne Pyrex. Jedna szklana płytka o wymiarach 12×12 cm i grubości 2 mm może przechować 4,8 TB danych przez ponad 10 000 lat. Czy to naprawdę rewolucja w archiwizacji?

Nośniki, które jeszcze 20-30 lat temu były standardem, dziś stanowią poważne wyzwanie technologiczne. Zapisane na nich informacje, od prac naukowych po wczesne gry wideo, są zagrożone bezpowrotną utratą. Problem ten, znany jako cyfrowe zapomnienie, dotyka archiwa i biblioteki na całym świecie. Jedną z instytucji, która podjęła aktywną walkę z tym zjawiskiem, jest Biblioteka Uniwersytetu Cambridge, inicjując niezwykle ważny projekt.

Nowe podejście do archiwizacji danych może odmienić sposób, w jaki firmy i instytucje przechowują informacje przez dziesięciolecia. Brytyjski start-up rozwija technologię, która wykorzystuje światło i specjalne materiały do zapisu danych w trwałej formie. Całość działa z istniejącym sprzętem, co ułatwia wdrożenie. Zastosowanie tanich komponentów i odporność nośników na warunki zewnętrzne to tylko część z obietnic, które już teraz przyciągają uwagę branży.