deus ex human revolution

Nawet po tylu latach wciąż pamiętam, gdy ujrzałem pierwsze materiały promujące tę grę ze znamiennym "I never asked for this". Moje pierwotne wątpliwości, czy w ogóle ruszać serię zapoczątkowaną przez Warrena Spectora i spółkę, zniknęły w przeciągu 2-3 minut. Mamy 2026 rok i w ciągu tych 15 lat przeszedłem Deus Ex: Human Revolution już kilkakrotnie. Kiedy powróciłem do niej na okrągłą rocznicę, utwierdziłem się w przekonaniu o jej ponadczasowej jakości.

Są takie gry, których po prostu nie da się do końca zignorować, niezależnie od tego, jakie są nasze preferencje pod kątem ulubionych gatunków. W roku 2000 Warren Spector wraz z zespołem Ion Storm stworzył tytuł, który umiejętnie czerpał z dotychczasowego dorobku gier w rodzaju System Shock, osiągając oszałamiające efekty. 25 lat temu Deus Ex na zawsze odmienił nie tylko nurt, ale i całą branżę - pamięta o tym zresztą sam legendarny twórca.

Nowa wersja kultowej serii, która podłożyła chyba mocniejsze fundamenty pod immersive simy niż którakolwiek inna, teoretycznie powinna być skazana na porażkę. Gdy jednak w 2011 roku wyszedł Deus Ex: Human Revolution, narracja zmieniła się całkiem znacząco. Po tym hicie pojawiła się kontynuacja, Mankind Divided, ale ona pod pewnymi względami rozczarowała. Na tyle, że do dziś fani oczekują kolejnego rozdziału urwanej historii Adama Jensena.

Muzyka, która towarzyszy nam w trakcie gier, odgrywa niezwykle istotną rolę. To właśnie jej przypisuje się znaczący udział w budowaniu atmosfery. Ścieżki dźwiękowe z wielu tytułów już dawno osiągnęły poziom, którym mogą poszczycić się najlepsze filmy. Wypracowały nawet pewną przewagę nad swoimi odpowiednikami z branży kinematograficznej, ponieważ ich melodyjność niejednokrotnie sprawia, że lepiej nadają się do słuchania poza rozgrywką.