.
Załóż konto
EnglishDeutschРусскийFrançaisEspañol中国
 

Technologia 802.11n: Pytania i odpowiedzi

802.11n to powstający standard, który umożliwi efektywne współdziałanie w sieci bezprzewodowej LAN urządzeń, takich jak routery i punkty dostępowe, komputery stacjonarne, telefony komórkowe, urządzenia elektroniczne i domowy sprzęt elektroniczny. Nowy standard zapewni wydajność znacznie wyższą niż w przypadku obecnie istniejących standardów: 802.11b, 802.11a i 802.11g. Z technologicznego punktu widzenia najistotniejszą różnicą jest zastosowanie w nowym standardzie technologii MIMO (multiple-input, multiple-output — wiele wejść, wiele wyjść), która pozwala znacznie zwiększyć możliwości sieci.

Jakiej wydajności można oczekiwać od standardu 802.11n?
Pierwsze produkty wykorzystujące dwa strumienie danych będą osiągały fizyczną prędkość przepływu danych dochodzącą do 300 Mb/s, czyli prawie sześć razy wyższą niż w przypadku standardów 802.11a i 802.11g. Taka prędkość przepływu danych oznacza dla użytkownika prędkość 100 Mb/s, w przypadku większości produktów.


Najwyższa możliwa prędkość pobierania danych z Internetu przy połączeniu kablowym lub DSL wynosi 16 Mb/s. Do czego więc potrzebna jest prędkość wyższa niż 54 Mb/s, jaką zapewnia router w standardzie 802.11g?
Chociaż prędkość transmisji przy połączeniu kablowym lub DSL jest ograniczona do 16 Mb/s, maksymalna prędkość przesyłania plików wewnątrz sieci zależy od możliwości urządzeń sieciowych.
Fizyczna prędkość transmisji wynosząca 54 Mb/s, zapewniana przez urządzenia w standardach 802.11g i 802.11a, w zupełności wystarcza do zwykłego korzystania z Internetu, np. przeglądania stron internetowych, używania poczty elektronicznej lub przeciętnych transferów danych. Jednak fizyczna prędkość 54 Mb/s oznacza rzeczywistą prędkość dla użytkownika równą 22 Mb/s. Taka wydajność nie umożliwia obsługi wielu równoległych, szerokopasmowych operacji w jednej sieci. Ponadto, mimo, że wiele sieci w standardach 802.11g i 802.11a ma dobry zasięg, nie zapewniają one wystarczająco niezawodnej łączności i odpowiedniego zasięgu, aby pozwolić na obsługę operacji szerokopasmowych we wszystkich pokojach i zakamarkach domu.


Jakie zastosowania wymagają szybszego przesyłu danych, nieobsługiwanego przez istniejące sieci Wi-Fi?
Stworzenie standardu 802.11n oznacza wyjście rynku produktów bezprzewodowych poza tradycyjne sieci komputerowe w kierunku wykorzystywania urządzeń elektronicznych. Obecnie w skład sieci bezprzewodowych mogą wchodzić odtwarzacze DVD, odtwarzacze PVR, systemy gier oraz serwery i odtwarzacze multimedialne.
Aby sprostać coraz liczniejszym zastosowaniom w domach i biurach, wymagającym znacznie lepszego połączenia szerokopasmowego niż dostępne we wcześniejszych standardach Wi-Fi, konieczna jest dużo większa wydajność. Jest ona również niezbędna do obsługi wielu operacji jednocześnie w ramach jednej sieci. Przykładem takich zastosowań jest przesyłanie plików multimedialnych, w tym plików wideo o wysokiej rozdzielczości (high-definition) oraz korzystanie z gier w sieci bezprzewodowej.
Wiele coraz bardziej powszechnych zastosowań nie „toleruje” opóźnień. Prowadzenie rozmów telefonicznych w technologii VoIP, na przykład, nie wymaga bardzo szybkiego łącza, ale stałego, nieprzerwanego połączenia szerokopasmowego, które pozwala zapobiegać zakłóceniom sygnału oraz wstrzymywaniu lub rozłączaniu rozmów. Dotyczy to również wszelkiego rodzaju transmisji danych wideo i gier.
Poniżej znajdują się wymagania dotyczące połączenia szerokopasmowego dla niektórych zastosowań:
 MPEG 2 HDTV 1080i – od 19 do 20 Mb/s dla pojedynczego strumienia
 WM 9* i MPEG 4 — 8 Mb/s dla pojedynczego strumienia
 Strumień sygnału telewizyjnego w standardzie Microsoft Media Centre — od 8 do 10 Mb/s na strumień
 Gry wideo — 10 Mb/s na strumień
 Rozmowy telefoniczne VoIP – 1 Mb/s
 Pliki dźwiękowe/MP3 – 2 Mb/s
 Fotografia cyfrowa – 1 Mb/s lub więcej

*Należy zauważyć, że zawartość cyfrowa dostarczana przez operatorów kablowych i satelitarnych jest w formacie MPEG 2. W formacie MPEG 2 dostarczany jest również obraz o wysokiej rozdzielczości (HD) w standardzie ATSC oraz obraz o wysokiej rozdzielczości (HD) w systemach kablowych i satelitarnych. Formaty WM 9 i MPEG 4 nie wymagają do efektywnej pracy tak wydajnego połączenia szerokopasmowego, jednak nie są one jeszcze powszechnie stosowane.
Sieci spełniające obecne standardy osiągają, w najlepszym razie, prędkość przesyłu 24 Mb/s (jeśli nie występują czynniki takie, jak jednoczesne korzystanie z sieci przez wielu klientów lub zakłócenia powodowane przez inne sieci bądź urządzenia domowe). Jest rzeczą oczywistą, że przy stosunkowo mniejszej wydajności połączenia szerokopasmowego istniejących urządzeń, w obecnych sieciach nie jest możliwe efektywne korzystanie z zastosowań multimedialnych oraz tych „nietolerujących” opóźnień.


Jaki jest status wersji roboczej specyfikacji 802.11n?
Podczas zgromadzenia IEEE w marcu 2006 r. wersja robocza, która została wstępnie zatwierdzona podczas zgromadzenia styczniowego, otrzymała oficjalny status wersji roboczej 1.0, przy poparciu 87% głosujących. Wersji tej przyznano status oficjalności po wprowadzeniu zaledwie niewielkich zmian do wersji styczniowej.
Oczekuje się, że IEEE zatwierdzi końcową wersję standardu 802.11n do początku 2007 roku.


Na ile stabilna jest bieżąca wersja?
Kilka czynników wskazuje, iż w chwili obecnej wersja ta jest bardzo pewna:
1) 100% poparcie zatwierdzające wersję roboczą podczas zgromadzenia w styczniu 2006 r.;
2) 87% głosów za oficjalnym nadaniem wersji styczniowej statusu 1.0;
3) Kilku uczestniczących w zgromadzeniach producentów technologii krzemowych i wielu producentów urządzeń jest gotowych do wprowadzenia na rynek produktów zawierających rozwiązania oparte na pierwszej wersji roboczej standardu 802.11n. Z tego względu jest prawdopodobne, że firmy te będą się sprzeciwiały wprowadzaniu jakichkolwiek istotnych zmian w specyfikacji;
4) Dokonanie jakiejkolwiek zmiany w wersji roboczej wymaga 75% głosów. Oznacza to, że wprowadzenie zmiany w specyfikacji wymagałoby działania silnej grupy nacisku.


Czy produkty stworzone zgodnie z obecną wersją roboczą będą spełniały również normy końcowej wersji standardu?
Na obecnym etapie żaden dostawca ani producent technologii nie może zagwarantować, że końcowe normy będą spełnione. Zmiany w wersji roboczej są wciąż możliwe. Jednak, biorąc pod uwagę wspomniane wyżej czynniki związane ze stabilnością wersji roboczej, jest wysoce prawdopodobne, że produkty obecnie wprowadzane na rynek będą zgodne z końcową wersją standardu 802.11n i będą współpracować z urządzeniami wyprodukowanymi według wersji końcowej.


Jak wygląda współpraca z istniejącymi urządzeniami w standardach 802.11b i 802.11g?
Specyfikacja wersji roboczej standardu 802.11n została tak opracowana, aby zapewniała efektywną współpracę urządzeń w standardzie 802.11n z urządzeniami w standardach 802.11b i 802.11g.


Czy nie wystąpią zakłócenia, kiedy urządzenia w standardzie 802.11n zostaną przełączone na kanał 40 MHz?
Jak zostało wspomniane wcześniej, specyfikacja 802.11n została opracowana tak, aby uzyskać znacznie wyższe bezwzględne prędkości przesyłu oraz wyższe prędkości dostępne dla użytkownika. Aby to osiągnąć, zastosowano różnorodne techniki. Jednym z najważniejszych czynników wpływających na ulepszenie wydajności jest zastosowanie trybu 40 MHz, który stanowi opcjonalny element specyfikacji, co oznacza, że producenci rozwiązań w standardzie 802.11n mogą udostępnić tryb 40 MHz w celu maksymalizacji możliwości produktu.
Twoja ocena publikacji:
0
rafal_romanski.png
Liczba komentarzy: 0
Ten wpis nie ma jeszcze komentarzy. Zaloguj się i napisz pierwszy komentarz.
x Wydawca serwisu PurePC.pl informuje, że na swoich stronach www stosuje pliki cookies (tzw. ciasteczka). Kliknij zgadzam się, aby ta informacja nie pojawiała się więcej. Kliknij polityka cookies, aby dowiedzieć się więcej, w tym jak zarządzać plikami cookies za pośrednictwem swojej przeglądarki.