Linux kernel

Nie każda ważna zmiana w Linuksie wygląda spektakularnie. Czasem wszystko sprowadza się do jednego przełącznika, który przez długi czas tkwił w cieniu, choć sprzęt był już gotowy. Właśnie z taką sytuacją mamy do czynienia przy Linux 7.1. Na pierwszy rzut oka temat wydaje się niszowy, ale pod spodem chodzi o coś większego, czyli o to, jak jądro zaczyna wreszcie korzystać z możliwości nowego x86 bez oglądania się na dawne ograniczenia.

Nie każdy koniec epoki objawia się wielkim hukiem. Czasem zaczyna się jedynie od skreślenia kilku opcji w konfiguratorze jądra, po których połowa internetu wzdycha z nostalgią, a druga nawet tego nie zauważa lub jej to nie obchodzi. Właśnie taki ruch szykuje zespół Linuksa. Po latach odwlekania obsługa procesorów Intel 486 trafia na stół operacyjny. Dla jednych to symboliczny gest, dla innych zwykłe sprzątanie po historii x86.

Anthropic zaprezentowało eksperyment, który na pierwszy rzut oka wygląda imponująco. Szesnaście instancji modelu Claude Opus 4.6 samodzielnie zbudowało kompilator języka C zdolny do kompilacji jądra systemu Linux. Dwa tygodnie pracy autonomicznych agentów AI za niespełna 20 tys. dolarów. To osiągnięcie, które na tle tradycyjnego rozwoju kompilatorów trwającego dekady może wydawać się rewolucyjne.