Majorana 2 kontra IBM Starling i Google Willow. Microsoft znów stawia na topologiczne kubity, ale pytań nadal nie brakuje

Wokół komputerów kwantowych łatwo popaść w dwie skrajności — bezkrytyczny zachwyt albo znużenie kolejną obietnicą bez pokrycia. Microsoft próbuje wyrwać się z tego schematu. Firma zaprezentowała układ Majorana 2 i przekonuje, że wykonała ważny krok w stronę praktycznego komputera kwantowego. Padają konkretne liczby, nowe rozwiązania materiałowe i termin 2029 roku. Problem w tym, że nad topologiczną ścieżką rozwoju tej technologii od lat wiszą kontrowersje.

Microsoft pokazuje Majorana 2 jako kolejny krok do sensownego komputera kwantowego, a nie kolejną laboratoryjną ciekawostkę. Problem w tym, że za dobrymi liczbami dalej ciągnie się stare pytanie, czy topologiczny kubit faktycznie już działa tak, jak twierdzi firma.

AMD Ryzen 7 5800X3D 10th Anniversary Edition różni się od oryginału. Konieczne były drobne zmiany w konstrukcji

Nowy układ Majorana 2 odcina się od poprzedniej generacji bardzo wyraźnie. Microsoft zamienił aluminium na ołów, przebudował stos materiałowy z użyciem InAs (arsenek indu) i InAsSb (arsenko-antymonek indu), a potem dorzucił liczby, które mają robić wrażenie. Średni czas życia kubitu przekracza 20 sekund, chwilami dobija do ponad minuty, czyli mówimy o poprawie o przeszło 1000x względem Majorana 1, gdzie czas ten wynosił od 1 do 12 ms. Do tego firma mówi o ponad dwukrotnie większej luce topologicznej (energetycznym „buforze bezpieczeństwa”, który oddziela pożądany stan topologiczny od innych stanów kwantowych mogących zakłócić jego działanie) i sterowaniu cyfrowymi impulsami zamiast finezyjnej analogowej ekwilibrystyki. Jeśli te parametry utrzymają się także poza prezentacją, to koszt korekcji błędów może przestać być istotną przeszkodą.

1 mikrometr między chipami? CEA-Leti pokazało, gdzie naprawdę zaczyna się następna wojna półprzewodników

W porównaniu z rywalami Microsoft idzie pod prąd. Google w Willow pokazało 105 kubitów i zejście z błędami poniżej progu korekcji, IBM obiecuje system Starling z 200 logicznymi kubitami i 100 mln bramek w 2029 roku. Obydwie firmy bazują na bardziej oswojonych podejściach niż topologiczne kubity Microsoftu. I tu leży sedno. Redmond może wygrać prostszym sprzętem na dużą skalę, ale dalej niesie bagaż sceptycyzmu po sporze o to, czy dowody na topologiczny kubit są wystarczające. Jak pisaliśmy już przy okazji tekstu o wyścigu IBM, Google i Microsoftu, w komputerach kwantowych sama liczba kubitów niewiele znaczy bez kontroli błędów. Majorana 2 wygląda więc jak mocny ruch, ale jeszcze nie jak przesądzona sprawa.