Jesteśmy już po oficjalnej premierze nowych procesorów Intela o kodowej nazwie Lynnfield (Core i5 i Core i7). Przyszedł więc czas na sprawdzenie możliwości płyt głównych, jakie producenci dla nas przygotowywali od dłuższego czasu. Zmiana podstawki, czy wprowadzenie zupełnie „nowej” platformy to naprawdę dobra okazja, aby zainicjować pewne modyfikacje w produkcji płyt głównych lub przeprowadzić totalne metamorfozy produktów. W dzisiejszym teście przyjrzymy się bliżej pięciu konstrukcjom Asus, Intel, Gigabyte i MSI. Wśród prezentowanych modeli znajdą się zarówno tanie przeznaczone dla oszczędnych użytkowników, jak i drogie konstrukcje dla entuzjastów nasycone różnymi nowinkami technologicznymi, które zawsze są w modzie. Jakie wyszły tego efekty i w co warto się zaopatrzyć, przeczytacie poniżej. Zapraszamy do naszego testu płyt głównych z układem P55.

Autor: ryba – Marcin Rywak

O zmianach i nowościach jakie niesie ze sobą podstawka LGA1156 pisaliśmy już zarówno w przedpremierowym pokazie płyt głównych, jak i w teście nowych procesorów Core, także nie będzie sensu powielania tych samych informacji tutaj. Zainteresowanych odsyłamy do naszych wcześniejszych publikacji. Jedynie w ramach przypomnienia nadmienimy po co Intel wprowadził procesory Lynnfield. Architektura Nehalem do tej pory była raczej drogą konstrukcja i nie każdy był w stanie sobie pozwolić na jej zakup. Z tego względu producent wypuścił na rynek nową podstawkę, dla której procesory posiadają z grubsza  te same możliwości co drogie procesory Core i7. Oczywiście poczyniono radykalne środki, aby zmniejszyć koszty produkcji oraz cenę ostatecznego produktu dla konsumenta. I tak zamiast potrójnego kontrolera pamięci mamy jedynie podwójny. Zintegrowano także kontroler linii PCI-e dla kart graficznych z procesorem, co automatycznie wyeliminowało użycie układu IOH. Dotychczasowy mostek południowy ICH10 został delikatnie unowocześniony i zyskał miano P55.

Po przeanalizowaniu schematu P45 jak również P55 widać, że Platform Controller Hub (PCH) o kodowej nazwie Ibexpeak to praktycznie taki sam układ jak ICH10. Zwiększono jedynie liczbę obsługiwanych urządzeń USB 2.0 z dwunastu do czternastu. Główna zmiana, czyli ograniczenie konstrukcji płyty głównej jedynie do jednego układu logicznego (drugi znajduje się w procesorze), spowodowało, że produkcja płyt głównych LGA1156 może być bardzo tania w porównaniu do LGA1366. Również jeśli chodzi o energooszczędność i wydzielanie ciepła można zauważyć znaczną poprawę. Wszystkie te poczynania miały na celu zaoferowanie możliwości architektury Nehalem dla większej ilości użytkowników tak, aby leciwa podstawka LGA775 pozostała już jedynie do budowy najtańszych zestawów. Tworzenie platformy opartej zarówno o procesory Lynnfield jak i Yorkfield wypada bardzo porównywalnie jeśli chodzi o koszty. Jednak nowsza architektura posiada - co zrozumiałe - większe możliwości. Dlatego drogie maszyny z LGA775 powoli tracą sens jeśli za te same pieniądze możemy kupić wydajniejsze komponenty. Wróćmy jednak do testowanych płyt głównych. W naszym teście zaprezentujemy poniższe modele:

• Asus Maximus III Formula
  
• Intel DP55KG (Kingsberg)
  
• Gigabyte GA-P55-UD3
  
• Gigabyte GA-P55-UD6
  
• MSI P55-GD80

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5
• 6
• 7
• 8
• 9
• następna ›
• ostatnia »
• wszystkie strony

Select ratingSłabyMoże byćDobryBardzo dobryGenialny

Twoja ocena: None Średnia: 3.3 (głosowało: 10)