Russian Orbital Station powstanie z recyklingu. Roskosmos wykorzysta moduły Międzynarodowej Stacji Kosmicznej

Rosyjska agencja kosmiczna Roskosmos właśnie podjęła decyzję, która zaskakuje nawet doświadczonych obserwatorów branży kosmicznej. Zamiast realizować od podstaw ambitny projekt nowej stacji orbitalnej Russian Orbital Station (ROS), Rosjanie zamierzają wykorzystać swoje moduły z Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, a jeszcze trzy lata temu rosyjscy naukowcy otwarcie ostrzegali przed niebezpiecznymi bakteriami, grzybami i strukturalnymi pęknięciami w tych modułach.

Rosja porzuciła plany budowy nowej stacji kosmicznej od podstaw i zdecydowała się wykorzystać swoje starzejące się moduły z ISS, choć w 2022 roku ostrzegała przed groźnymi bakteriami i pęknięciami w tych elementach.

Polski satelita wojskowy ICEYE rozpoczął obrazowanie radarowe. Rozdzielczość 25 cm przez chmury i w nocy

Zgodnie z ogłoszeniem Olega Orłowa, dyrektora Instytutu Problemów Biomedycznych Rosyjskiej Akademii Nauk, Russian Orbital Station powstanie poprzez odłączenie rosyjskiego segmentu ISS po zakończeniu programu w 2030 roku. W skład przyszłej stacji wejdą wszystkie rosyjskie moduły, czyli 27-letnia Zarya (wystrzelona w listopadzie 1998), 25-letnia Zvezda (lipiec 2000), a także nowsze Poisk, Rassvet, Nauka i Prichal. To radykalna zmiana wobec pierwotnych planów zakładających start pierwszego zupełnie nowego modułu naukowo-energetycznego już w 2027 roku i umieszczenie stacji na orbicie polarnej. Teraz Roskosmos zamierza pozostać na tej samej orbicie o nachyleniu 51,6 stopnia, co obecna ISS, oficjalnie tłumacząc to możliwością współpracy z planowaną indyjską stacją Bharatiya Antariksh Station.

Trzy polskie nanosatelity wojskowe PIAST i pierwszy satelita MikroSAR lecą w kosmos. To dopiero początek

Problem w tym, że ta decyzja stoi w jawnej sprzeczności z wcześniejszymi stanowiskami samego Roskosmоsu. W sierpniu 2022 roku ten sam Oleg Orłow ostrzegał, że analiza mikrobiologiczna modułów rosyjskiego segmentu ISS wykazała obecność groźnych mikroorganizmów w 65 proc. badanych próbek, przekraczających normy bezpieczeństwa. Wskazywał wtedy na bakterie mogące wywoływać reakcje alergiczne i choroby układu oddechowego, argumentując tym konieczność budowy całkowicie nowej infrastruktury orbitalnej. Dziś, jak zauważa rosyjska dziennikarka Maria Sokolova w krytycznym artykule dla New Izvestia, te bakterie i grzyby jakoś magicznie przestały stanowić zagrożenie. Do tego dochodzą problemy strukturalne. Moduły Zarya i Zvezda cierpią na zmęczenie materiału wywołane ekstremalnymi wahaniami temperatury i promieniowaniem, co prowadzi do pęknięć i wycieków powietrza. NASA i Roskosmos zidentyfikowały już 50 „obszarów wzbudzających niepokój" w rosyjskim segmencie, a stacja traci od 0,9 do 1,1 kilograma powietrza dziennie. Kosmonauci spędzają obecnie około 50 proc. czasu na konserwacji starzejącej się infrastruktury zamiast na badaniach naukowych.

Google wysyła sztuczną inteligencję w kosmos. Project Suncatcher to najbardziej szalony plan giganta technologicznego

Kontekst tej decyzji jest prosty. Wojna w Ukrainie i sankcje międzynarodowe wyniszczyły rosyjski budżet kosmiczny. Podczas gdy Chiny planują podwoić rozmiar swojej stacji Tiangong, NASA przygotowuje się do współpracy z prywatnymi stacjami jak Axiom Station czy Orbital Reef firmy Blue Origin, a Indie planują wystrzelić pierwszy moduł BAS do 2028 roku, Rosja wybiera najtańsze rozwiązanie. To jak próba naprawy wysłużonego samochodu, którego właściciel jeszcze niedawno przekonywał, że nadaje się już tylko na złom, a teraz twierdzi, że posłuży mu jeszcze lata. Problem w tym, że ISS została zaprojektowana na 15 lat eksploatacji, a już teraz służy od ponad 26 lat. Rosyjskie moduły, które mają stanowić trzon ROS, będą miały w 2030 roku ponad trzy dekady, co w technologii kosmicznej to geologiczna epoka. Pytanie nie brzmi, czy ta decyzja odzwierciedla problemy finansowe Roskosmоsu lecz jak długo ta „odnowiona" stacja przetrwa, zanim kolejne pęknięcia i awarie uczynią ją niezdatną do użytku.