.
Załóż konto
EnglishDeutschРусскийFrançaisEspañol中国

Test SanDisk SSD Ultra II. Pamięci TLC jednak nie takie straszne?

Sebastian Oktaba | 05-11-2015 15:40 |

Test SanDisk SSD Ultra II. Pamięci TLC jednak nie takie straszne?Otwierając pudełko z samplami testowymi SanDisk SSD Ultra II miałem świadomość, że nośniki wykorzystujące pamięci TLC cieszą się niespecjalnym uznaniem, zwłaszcza wśród wymagających użytkowników o zaawansowanej wiedzy technicznej. Oprócz niższej wytrzymałości komórek nie zachwycają bowiem ogólną wydajnością, wypadającą znacznie poniżej dysków SSD zbudowanych na kościach MLC, dostępnych o ironio w porównywalnych cenach. Spośród wszystkich dotychczas testowanych modeli nafaszerowanych modułami TLC, jedynie rodzina Samsung SSD 850 EVO wypadła przyzwoicie, natomiast reszta skutecznie zniechęcała potencjalnych klientów do teoretycznie tańszego rozwiązania. Piszę teoretycznie, ponieważ w ostatecznym rozrachunku takie nośniki okazywały się zazwyczaj nieopłacalne. Czy SanDisk SSD Ultra II zmieni postać rzeczy?

Autor: Sebastian Oktaba

Technologia napędzająca SSD (Solid State Drive) funkcjonuje w sektorze urządzeń wyspecjalizowanych od kilkudziesięciu lat, chociaż dopiero w ostatnim okresie zaczęła zyskiwać na popularności wśród zwykłych użytkowników, co zawdzięczamy przede wszystkim spadkowi cen komponentów (głównie pamięci). Pierwsze urządzenia będące protoplastami obecnych SSD pojawiły się jeszcze przed procesorami Intel 286, więc długo czekały na szansę zaistnienia w masowej świadomości. Dlaczego warto posiadać nośnik SSD? Przewaga dysków półprzewodnikowych nad talerzowymi jest druzgocąca - modele wykorzystujące pamięci Flash są bardziej wytrzymałe i bezszelestne ze względu na brak ruchomych elementów. Jednak co najważniejsze są nieporównywalnie wydajniejsze - zwłaszcza w przypadku operacji na małych czy bardzo małych plikach. Nośniki SSD wykorzystują trzy rodzaje modułów NAND Flash SLC, MLC albo TLC - pierwsze to domena rozwiązań serwerowych, pozostała dwójka jest najczęściej spotykana w konstrukcjach konsumenckich, aczkolwiek TLC stanowią margines wśród używanych kości. Pozostałymi kluczowymi czynnikami dla wydajności dysków jest kontroler i odpowiedni firmware, które muszą razem współpracować zapewniając stabilność całej konstrukcji.

test dysków ssd sandisk ultra ii

SanDisk Ultra II bazuje na pamięciach TLC i kontrolerze Marvell, czyli całkiem ciekawym połączeniu. Tylko czy wydajnym i opłacalnym?

Ponieważ producenci pamięci masowych nieustannie szukają oszczędności, trzeba być mentalnie przygotowanym na nieuniknioną ekspansję kości TLC, powoli wypierających moduły MLC, dotychczas montowane również w najtańszych nośnikach. Wśród świadomych konsumentów panuje jednak przekonanie, że strategia opracowana przez korporacyjnych księgowych prędzej czy później wszystkim odbije się czkawką. Niechęć do układów TLC spowodowana jest zdecydowanie niższą wytrzymałością względem MLC (~1000 zamiast ~3000 cykli), wynikającą z zapisywania trzech bitów w pojedynczej komórce, większej gęstości upakowania danych i stanów energetycznych. Oczywiście w warunkach domowych, gdy wykorzystujemy nośnik półprzewodnikowy wyłącznie do podstawowych czynności, osiągnięcie limitów jest trudnym zadaniem. Warto także pamiętać, że przekroczenie deklarowanych wartości nie oznacza uszkodzenia dysku, który nadal będzie pozwalał na odczytanie zgromadzonych danych, niemożliwe będzie jednak ich nadpisanie. Poważniejszym mankamentem okazuje się natomiast wydajność konstrukcji wykorzystujących to rozwiązanie, często zdecydowanie ustępująca najtańszym modelom bazującym na podobnym kontrolerze i kościach MLC.

test dysków ssd sandisk ultra ii

Specyfikacja techniczna SanDisk SSD Ultra II wygląda całkiem obiecująco - producent w zależności od wersji pojemnościowej zastosował czterokanałowy kontroler Marvell 88SS9190 (120 & 240 GB) albo ośmiokanałowy Marvell 88SS9189 (480 & 960 GB). Wszystkie nośniki otrzymały 19 nm kości TLC Toggle NAND (X3 ABL) opracowane przez inżynierów SanDiska, którym towarzyszy algorytm nCache 2.0 wykorzystujący tzw.: warstwę SLC ulokowaną przed komórkami TLC. Technologia ma zadanie wydłużyć żywotność pamięci oraz poprawić transfery na niewielkich plikach trafiających do bufora. Parametry zapisu i odczytu sekwencyjnego w każdym przypadku wynoszą odpowiednio 500/550 MB/s, poważniejsze rozbieżności występują dopiero przy wartościach IOPS, wahających się między 80.000-83.000 (zapis) oraz 81.000-90.000 (odczyt). Szacowany czas bezawaryjnej pracy określono na 1.750.000 godzin, aczkolwiek nie doszukałem się najważniejszej informacji - limitu zapisanych danych (TBW). Szczerze powątpiewam, aby SanDisk SSD Ultra II takowych nie posiadał. Jedno jest pewne - produkt objęto standardowym 36 miesięcznym okresem gwarancyjnym.

Twoja ocena publikacji:
4
Sebastian Oktaba
Liczba komentarzy: 47

Komentarze:

x Wydawca serwisu PurePC.pl informuje, że na swoich stronach www stosuje pliki cookies (tzw. ciasteczka). Kliknij zgadzam się, aby ta informacja nie pojawiała się więcej. Kliknij polityka cookies, aby dowiedzieć się więcej, w tym jak zarządzać plikami cookies za pośrednictwem swojej przeglądarki.