Recenzja Genesis Nitro 800. Obszerny i solidny fotel gamingowy z wszechstronną regulacją podłokietników i funkcją bujania

Recenzja  Genesis Nitro 800 – Ergonomia i użytkowanie

Pierwszą kwestią, jaką należy tutaj poruszyć, są wymiary fotela oraz zakresy regulacji, bo mają one bezpośredni wpływ na wygodę siedzenia oraz możliwość dopasowania fotela do potrzeb osób o różnym wzroście i budowie ciała. Zaznaczam jednak, że będę tutaj podawał wymiary realnie zmierzone przeze mnie, a nie te deklarowane przez producenta. Pełna wysokość fotela od podłogi do szczytu oparcia to około 135 cm, z oparciem ustawionym maksymalnie do pionu i bez bujania (siedzisko ustawione poziomo), które też ma wpływ na wysokość. Sam siłownik gazowy realnie oferuje skok o około 6 cm, więc wysokość fotela waha się od 129 do 135 cm. Moim zdaniem sześciocentymetrowa regulacja wysokości jest dość przeciętna, bo są fotele z regulacją np. 10 cm. Traktuję to jako małą wadę.

Znacznie ważniejszy jest jednak inny parametr, a dokładniej wysokość powierzchni siedziska nad podłogą, bo wpływa ona na to, jakiego wzrostu użytkownicy mogą najwygodniej korzystać z fotela. W Genesis Nitro 800 odległość ta wynosi od 46 do 52 cm (zakres 6 cm), a producent informuje, że rekomendowany wzrost użytkownika to 160–195 cm. Moim subiektywnym zdaniem ta dolna wartość jest trochę za niska. Jeśli użytkownik zamierza korzystać z funkcji pochylania siedziska do tyłu (tzw. bujania), to nawet przy najniższej pozycji fotela rekomendowany przeze mnie wzrost minimalny powinien być bliżej 165–168 cm, bo w przeciwnym razie siedzisko może trochę uciskać uda. Ja mam wzrost około 183 cm, więc nie miałem z tym żadnego problemu.

Wysokość samego oparcia, od powierzchni siedziska (z którym się styka) aż do szczytu, wynosi 84 cm. Pełna szerokość oparcia w okolicy ramion to 54 cm, a w okolicy pasa to 51 cm, ale ten fotel ma coś w stylu „trzymania bocznego”, jak w sportowych fotelach samochodowych, więc jeśli liczyć tylko płaską część środkową, to w najwęższym miejscu ma ona około 30 cm. Realnie jednak boki nie są wyprofilowane aż tak agresywnie, więc nie powinny uciskać, nawet jeśli w fotelu usiądzie trochę większa osoba. Dodam, że piankowe wypełnienie oparcia jest dość miękkie w dotyku, zwłaszcza w połączeniu z tym „pluszowym” obszyciem, ale jednocześnie jest dość sztywne w takim sensie, że nie zapada się zbyt mocno pod ciężarem. Słowem: oparcie jest dość sztywne, pewne i stabilne, a jednocześnie sprawia wrażenie miękkiego, przyjemnego i wygodnego. Teoretycznie jedyną wadą może tutaj być brak oddzielnej regulacji głębokości i wysokości podparcia lędźwiowego, ale wśród foteli za mniej niż 700 zł to wciąż nie jest standard (i przypuszczam, że jeszcze długo nie będzie).

Jeszcze ważniejsze są wymiary samego siedziska. Według moich pomiarów ma ono szerokość 51,5 cm i realną głębokość około 50 cm, przy normalnym (lekko pochylonym) ustawieniu oparcia. I tutaj koniecznie chcę zwrócić uwagę na to, że z całej tej szerokości 51,5 cm można faktycznie skorzystać, ponieważ siedzisko ma bardzo płytkie i bardzo miękkie wyprofilowanie boczne. Boki nie są usztywnione — wręcz przeciwnie — są obłożone po prostu grubszym wypełnieniem piankowym, więc znakomicie dostosowują się do czterech liter oraz ud użytkownika. Tutaj już jestem przekonany, że większe osoby raczej nie będą narzekały. Miejsca na zadek jest po prostu dużo. Podkreślę od razu, że całe piankowe wypełnienie siedziska jest znacznie grubsze i bardziej miękkie niż wypełnienie na oparciu. Siedzisko po prostu świetnie rozkłada nacisk i dosłownie w żadnym miejscu nie uwiera (na bokach również).

Największy zakres regulacji zaoferowano jednak w podłokietnikach. Zacznę może od tego, że ich mocowania są stalowe, zewnętrzną konstrukcję wykonano w większości z czarnego tworzywa sztucznego, a sama górna powierzchnia podłokietnika jest wykonana z czegoś w rodzaju gumowej pianki. Ma wymiary około 27 × 10 cm i jest ona na tyle miękka, by łokcie nie bolały nawet po dłuższym czasie, ale nie nazwałbym jej bardzo miękką — co najwyżej sprężystą. Wyróżnić należy też łatwość utrzymania czystości, bo nie wchłaniają potu ani przypadkowo rozlanych napojów oraz można je łatwo myć wodą z detergentem.

Najważniejsze jest jednak to, że użytkownik może szybko dopasować położenie podłokietników do swoich potrzeb. Na zewnętrznej części jest suwak/dźwignia, po podniesieniu którego można regulować wysokość podłokietnika. Jest to w zasadzie konieczna cecha, bo pozwala wygodnie oprzeć łokcie osobom o różnym wzroście i długości rąk. Podłokietniki można też obrócić wokół osi pionowej bez użycia żadnej dźwigni, a wtedy przestają być równoległe i tworzą literę V albo A. Na tym jednak nie koniec. Na wewnętrznej części podłokietników umieszczono również dwa przyciski. Pierwszy z nich sprawia, że górną powierzchnię (płytkę) można wyregulować na szerokość — bliżej lub dalej od użytkownika — a drugi umożliwia przesunięcie płytki podłokietnika w przód lub w tył. Ujmując rzecz krótko: podłokietniki podnosisz, opuszczasz, obracasz, przesuwasz na boki i w przód/tył, więc realnie zdecydowana większość osób powinna być w stanie dopasować je tak, by czuć się wygodnie. Dodam jeszcze jedną ważną informację: górna powierzchnia podłokietników może znajdować się od 20 do 27 cm nad powierzchnią siedziska (zakres regulacji 7 cm). Producent podaje 30–37 cm, ale to zapewne dotyczy całych podłokietników, a nie tylko części ponad siedziskiem, która jest realnie użyteczna. Otwory do mocowania podłokietników pod siedziskiem dają możliwość niewielkiej regulacji rozstawu całej konstrukcji podłokietników o około 1–1,5 cm, co też jest istotne dla osób o różnej budowie ciała.

Kilka dodatkowych informacji

Trzy ważne rzeczy na koniec omawiania ergonomii i komfortu. Po pierwsze: jak już napisałem wcześniej, fotel ma tzw. funkcję bujania, czyli w praktyce chodzi o to, że można odchylać do tyłu nie tylko samo oparcie, ale również siedzisko + podłokietniki + oparcie w całości (wraz z regulacją oporu „bujania”). Rzecz jasna, jeśli ktoś chce się faktycznie bujać na tym fotelu, to może, ale realnie funkcja ta ma na celu pochylenie i zablokowanie siedziska wraz z oparciem w konkretnym położeniu, by zyskać lepszą wygodę. Przy odpowiedniej konfiguracji można poczuć się prawie jak w fotelu samochodowym. Po drugie: deklarowane odchylenie oparcia do tyłu to 135 stopni, a według moich pomiarów jest to 140 stopni w stosunku do powierzchni siedziska (145 względem podłogi, bo siedzisko samo w sobie jest już pochylone o około 5 stopni do tyłu). Do tego można doliczyć jeszcze dodatkowe odchylenie całości, czyli oparcia wraz z siedziskiem i podłokietnikami, a to zwiększa kąt o kolejne 13–14 stopni, ale już nie w odniesieniu do siedziska, lecz do podłogi. Samo siedzisko może być pochylone w zakresie od około 5 do 14 stopni względem podłogi (zakres „bujania”). Ogólną wygodę korzystania z fotela oceniam bardzo pozytywnie, a do gustu najbardziej przypadł mi miękki, przyjemny w dotyku materiał, którym obszyty jest fotel. Ale… trzecia rzecz, na którą chcę zwrócić uwagę, jest wadą. Chodzi o luzy na podłokietnikach. Niestety trzęsą się one w poziomie (ruch obrotowy), więc gdy przesuwałem rękę wraz z myszką po blacie biurka, podłokietnik wydawał plastikowy dźwięk (grzechotanie). Ja wiem, że to nie jest bardzo drogi fotel oraz wiem, że da się do tego przyzwyczaić, a w słuchawkach raczej tego nie słychać, ale mimo wszystko jest to jednak pewna wada, która może irytować na początku.

• « pierwsza
• ‹ poprzednia
• 1
• 2
• 3
• 4
• następna ›
• ostatnia »