DOOM 2016 - znakomita gra id Software skończyła w tym tygodniu 10 lat. Powrót do korzeni serii w świeżym wydaniu

Silne nawiązywanie do przeszłości przy tworzeniu nowych projektów nie zawsze musi być lenistwem i odtwórczą robotą. Jak to zazwyczaj bywa, najważniejsze jest, kto taki koncept realizuje. id Software potrafi znakomicie bawić się formą, w swoich projektach łącząc różne koncepty i nie tracąc przy tym ani na spójności, ani jakości rozgrywki. Świetnym tego przykładem jest DOOM z 2016 roku - a tak się składa, że dopiero co stuknęły mu dziesiąte urodziny.

DOOM zadebiutował na rynku 13 maja 2016 roku, powracając do klasycznych założeń serii w atrakcyjnej oprawie.

Pure Retro #13 - Doom 3, czyli próba połączenia przeciwieństw. Kontrowersyjne podejście i cud techniki swoich czasów

Chyba nigdy nie dojdzie do konsensusu w kwestii trzeciej części tej legendarnej serii - dla jednych stanowiącej udany mariaż z survival horrorem, dla innych zaś kompletną pomyłkę. Co ciekawe, jeszcze w okolicach 2007 roku ekipa z id Software planowała wypuścić inny eksperyment, w którym na przykład doszłoby do inwazji na Ziemię w bardziej realistycznym ujęciu. Niektórzy z deweloperów mieli wręcz określać tę grę jako Call of Doom, wskazując na znaczące odejście od filozofii IP. Koniec końców chaotyczne zarządzanie projektem doprowadziło m.in. do interwencji Bethesdy oraz zupełnej zmiany podejścia. I tak postanowiono jednak powrócić do źródeł, przygotowując DOOM (często dla rozróżnienia nazywanego DOOM 2016).

Test wydajności DOOM: The Dark Ages - Starsze karty graficzne go nienawidzą! Potrzebna jest sprzętowa obsługa ray tracingu

Ciekawą sprawą jest to, że choć DOOM czerpał garściami z legendarnych pozycji z lat 90., we współczesnym mu okresie szedł pod prąd. Gry w rodzaju Gears of War wypromowały walki zza osłon i ogólnie bardziej defensywne podejście, prym wiodły shootery z bardziej rozwiniętą fabularną kampanią. I tutaj wchodzi DOOM, cały w posoce demonów. Już sceny z prologu, w których główny bohater w gwałtowny sposób przerywa monologi doktora Samuela Haydena - ocalałego z inwazji na marsjańskiej placówce - wymownie wskazują na kierunek rozgrywki. Bez żadnej gadki-szmatki, taktycznych manewrów, czy chowania się po kątach po prostu sięgamy po spluwę i szarżujemy na wrogów ludzkości, amunicję zgarnie się po drodze.

Recenzja DOOM: The Dark Ages PC - Powrót do piekła może być przyjemny. Czy Slayer poradził sobie z demonami przeszłości?

O ile wieloosobowa rozgrywka była raczej postrzegana jako przekombinowana, o tyle solowa kampania do dziś jest uważana za perełkę gatunku. Ten osobliwy reboot serii zachwycał oprawą graficzną (nawet po dekadzie gra wygląda zresztą naprawdę dobrze), a radosne bieganie od jednego wroga do drugiego satysfakcjonuje do dziś. Pukawki nie zawsze są dobrze zbalansowane (np. gdy otrzymamy Super Shotgun, w zasadzie moglibyśmy przejść tę grę tylko z nim), ale w ostatecznym rozrachunku i tak wpisują się świetnie w tempo rozgrywki. Do tego m.in. specjalne egzekucje na demonach, czyli słynne już glory kille, i prosta, acz angażująca historia (czytaj: masz ochotę jeszcze bardziej wypruć flaki osobie, za którą się uganiasz). Pojawia się zresztą specjalny codex z rozszerzonymi informacjami o lore dla chętnych, tak samo jak potem w DOOM Eternal. id Software odniosło ogromny sukces, zarówno komercyjny, jak i artystyczny, otwierając nową erę w dziejach serii, a ostatnim jak na razie jej rozdziałem jest DOOM: The Dark Ages, także mający premierę 13 maja, a więc obchodzący niedawno pierwszą rocznicę.