Recenzja Amazfit T-Rex Ultra 2. Świetny, ale czy bardziej opłacalny od T-Rex 3 Pro?

Amazfit T-Rex Ultra 2 - system, podstawowe funkcje

Kolejną rzeczą, która łączy modele T-Rex Ultra 2 i T-Rex 3 Pro, jest system operacyjny. Tańszy model testowałem około pół roku wcześniej z Zepp OS 5 na pokładzie, a teraz ten sam system jest w modelu Ultra 2. W praktyce nie chodzi jednak o cyferkę, lecz o to, że interfejs systemu, aplikacji, funkcji i ustawień jest praktycznie taki sam. Jeśli są drobne zmiany tu i ówdzie, to zupełnie nie rzucają się w oczy. Ma to jedną podstawową zaletę: jeśli przesiadasz się z T-Rex 3 Pro na Ultra 2, to żadna dodatkowa nie będzie konieczna. W zasadzie wszystko wygląda tak samo i jest umieszczone w identycznym miejscu. Czy jest jakakolwiek różnica? Tak, ale sprowadza się ona do komfortu oraz paru specyficznych funkcji, które po prostu zostały dodane lub ulepszone specjalnie na potrzeby modelu Ultra 2 (choć w sumie nie jest wykluczone, że część z nich zostanie dodana do 3 Pro w przyszłości). T-Rex Ultra 2 ma 96 MB RAM, a 3 Pro ma 64 MB, co przekłada się na trochę sprawniejsze działanie, zwłaszcza podczas korzystania z nawigacji GPS na mapie oraz jednoczesnego słuchania muzyki. Słowem: przy większym obciążeniu droższy model działa szybciej, ale w normalnej obsłudze tego nie czuć.

Zupełnie szczerze: opis systemu z wcześniejszego modelu 3 Pro mógłby być niemal 1:1 przeklejony do recenzji Ultra 2, tak bardzo są do siebie podobne. Na ekranie głównym widać oczywiście tarczę zegarka wraz z dodatkowymi informacjami i widżetami (kroki, pogoda, spalone kalorie, bateria itp.). Co ważne, pole danego widżetu można dotknąć i w ten sposób otworzyć dodatkowe, szczegółowe informacje. Przykładowo po dotknięciu licznika kroków zegarek wyświetli m.in. czas chodzenia, czas bezruchu, liczbę pięter, łączny dystans p0okonany w ciągu całej doby i parę innych. Tarcze można oczywiście zmieniać, wystarczy dłużej przytrzymać palec na ekranie i w menu edycji wybrać inny wariant. Jeśli fabryczne propozycje okażą się niewystarczające, kolejne wzory można pobrać przez aplikację na smartfonie. Część tarcz pozwala także na szerszą personalizację, obejmującą nie tylko zmianę kolorystyki, ale również rozmieszczenie i wybór widżetów. Zegarek oferuje również tryb nocny, w którym elementy interfejsu mogą być wyświetlane w monochromatycznych kolorach, mniej męczących wzrok p w ciemności. Oczywiście funkcja Always-On Display też jest wspierana. Tryb AOD może korzystać z motywu aktualnie używanej tarczy albo działać całkowicie niezależnie od niej. Osobny wzór dla da się wybrać w ustawieniach zegarka. Godzina standardowo synchronizuje się ze smartfonem, choć istnieje też możliwość kalibracji czasu przy użyciu sygnału GPS (świetna sprawa, jeśli ktoś korzysta ze smartwatcha offline lub z jakiegoś powodu nie może połączyć go z telefonem). Jasność wyświetlacza może być regulowana automatycznie lub ręcznie. Czas wygaszania ekranu ustawić można w zakresie od 5 do 30 sekund, a sam ekran wybudzić da się poprzez uniesienie nadgarstka, dotknięcie wyświetlacza albo naciśnięcie przycisku. System pozwala również zmieniać wygląd ikon funkcji i aplikacji.

Po lewej stronie ekranu głównego znajduje się sekcja z powiadomieniami. To właśnie tam trafiają m.in. poranne raporty, informacje o śnie, przypomnienia o przerwach i odpoczynku, dane o poziomie baterii oraz komunikaty z aplikacji działających na smartfonie (np. e-maile, treści z czatów itp.). Wybrane elementy, takie jak poranny raport, można dodatkowo personalizować według własnych preferencji. Bardzo przydatną ciekawostką, której wcześniej nie zauważyłem (albo jej nie było) w modelu T-Rex 3 Pro, jest możliwość streszczenia wiadomości przy pomocy asystenta AI. Należy przytrzymać palec na powiadomieniu (np. e-mailu), a następnie nacisnąć przycisk Asystent AI. Po krótkiej chwili zobaczysz opisane przez sztuczną inteligencję streszczenie wiadomości. Świetna funkcja, która zaoszczędziła mi wiele czasu. Zupełnie szczerze: poza treningami i wyświetlaniem czasu, była to najczęściej używana przeze mnie rzecz w tym zegarku. Przydatnym rozwiązaniem jest również pojawiająca się u góry ekranu głównego ikona, informująca o nowym powiadomieniu lub przypomnieniu: wystarczy ją nacisnąć, aby od razu sprawdzić szczegóły.

Po prawej stronie tarczy umieszczono natomiast listę aplikacji smartwatcha. To właśnie tutaj znajdują się wszystkie główne funkcje urządzenia. Z kolei przeciągnięcie palcem od górnej krawędzi w dół otwiera panel szybkich ustawień, działający podobnie jak centrum sterowania w smartfonach z Androidem, a ruch od dolnej krawędzi w górę wyświetla zestaw kart skrótów i najważniejszych informacji. Znajdziesz tam m.in. asystenta głosowego AI, wskaźnik BioCharge, funkcje trenera, historię ostatnich treningów, status regeneracji i formy, płatności, alarmy, pomiar tętna, saturację, zmienność rytmu serca, liczbę spalonych kalorii, informacje o połączeniach telefonicznych, pogodę, dane o śnie, sterowanie muzyką, rekomendacje systemowe, kalendarz, listę zadań, minutnik czy stoper. Dolny panel pełni więc rolę podręcznego centrum informacji, łącząc przeróżne podsumowania z zestawem przydanych funkcji.

Asystent AI nosi nazwę Zepp Flow i standardowo działa po angielsku, ale możesz do niego mówić po polsku, on sobie przetłumaczy i odpowie Ci również po polsku. Dziwne, że Amazfit nie umożliwia ustawienia w nim języka polskiego, ale mimo wszystko jest on rozpoznawany. Trzeba tylko pamiętać o tym, by poczekać ze dwie sekundy po jego aktywacji, zanim zacznie się mówić, bo w przeciwnym wypadku może uciąć / pominąć pierwsze słowo lub słowa wypowiedzi. Rzecz jasna AI w smartwatchu jest dość ograniczone, nie wykona wszystkiego i nie odpowie na każde pytanie, ale możesz mu powiedzieć np. „jak wyglądał mój ostatni sen”, a asystent wyświetli odpowiednie informacje. Możesz też kazać mu odtwarzać muzykę, włączyć latarkę, zwiększyć jasność wyświetlacza, rozpocząć trening, aktywować oszczędzanie energii itp. Jest to narzędzie całkiem przydatne, ale mogłoby działać szybciej i wyszukiwać również informacje w Internecie.

Na liście dostępnych aplikacji znajdziesz m.in. tryby treningowe, historię ćwiczeń, trenera Zepp, pomiar tętna, saturacji, aktywności, stresu, snu, BioCharge, mapy nawigacji, odtwarzacz muzyki, telefon, pogodę, dyktafon, alarm, stoper, minutnik, kalendarz, kompas, mapy, funkcję telefonu, wysokościomierz barometryczny, płatności zbliżeniowe Zepp Pay, asystenta AI, podcasty, termometr, funkcję odnajdywania telefonu, listę zadań, historię aktywności i garść innych. Co ważne, możliwości zegarka można rozszerzać poprzez instalowanie dodatkowych aplikacji, za pośrednictwem sklepu z oprogramowaniem w mobilnej aplikacji Zepp. Zawiera on zarówno darmowe, jak i płatne programy. Te drugie zwykle kosztują niewiele, najczęściej około 2 – 3 Euro.

Amazfit T-Rex  Ultra 2 wyposażony jest w 64 GB pamięci masowej. Przechowywane są w niej nie tylko ustawienia, aplikacje i dane treningowe, ale również mapy offline czy pliki muzyczne, przy czym mapy offline w podstawowej formie są już fabrycznie zapisane i zajmują dużo miejsca, więc realnie z tych 64 GB do dyspozycji zostaje mniej niż 30 GB. Po synchronizacji plików MP3 można słuchać muzyki bez dostępu do telefonu, co sprawdza się np. podczas biegania lub treningów outdoorowych, ale w tym celu trzeba przesłać utwory na smartfon, a następnie skopiować je na zegarek za pomocą aplikacji Zepp. Po sparowaniu słuchawek Bluetooth bezpośrednio ze smartwatchem można już słuchać muzyki wyłącznie z poziomu zegarka. Jakość dźwięku stoi na dobrym poziomie, a obsługa odtwarzacza jest wygodna i intuicyjna i działa on trochę płynniej, niż w starszym i tańszym modelu T-Rex 3 Pro. Zegarek może też pełnić funkcję pilota do sterowania odtwarzaczem Spotify na smartfonie. Wymaga to jednak instalacji darmowej aplikacji Remotify na zegarku oraz smartfonie.

W menu ustawień znajdziesz konfigurację tarcz zegarka, połączeń Wi-Fi i Bluetooth (w tym parowanie słuchawek bezprzewodowych), a także rozbudowane opcje wyświetlacza. Można regulować jasność, czas wygaszania ekranu, tryb Always-On Display czy szybkość reakcji na podniesienie nadgarstka. Istnieje też możliwość ustawienia godzin, w których ekran ma reagować na ruch ręki. Nie zabrakło również ustawień dźwięku i wibracji, związanych głównie z komunikatami treningowymi, alertami oraz głośnością połączeń. Sekcja treningowa pozwala m.in. aktywować automatyczne wykrywanie ośmiu różnych aktywności, skonfigurować działanie przycisku pauzy czy wybrać tryb pracy GPS. Dostępne są profile: precyzyjny, automatyczny, energooszczędny oraz własny. Jeśli więc chcesz wydłużyć czas pracy na baterii albo wręcz przeciwnie - uzyskać możliwie najwyższą dokładność lokalizacji, to zdecydowanie polecam tutaj zajrzeć. System oferuje także rozbudowane opcje związane z powiadomieniami, np. ich wyciszanie podczas treningu, wybudzanie ekranu po nadejściu wiadomości, wskaźniki powiadomień czy automatyczne wyciszenie po zdjęciu zegarka z nadgarstka. T-Rex Ultra 2 obsługuje też zewnętrzne akcesoria sportowe łączone przez Bluetooth, takie jak pasy do pomiaru tętna, ale nie wspier5a niestety ANT+, więc wybór jest ograniczony, choćby w porównaniu do Garmina. Przydatna okazała się również sekcja poświęcona akumulatorowi. To właśnie tam można zarządzać monitorowaniem tętna, SpO2, stresu, oddechu oraz włączyć lub wyłączyć samoczynne wykrywanie treningów. Przydatne mogą być też szczegółowe statystyki zużycia energii.

• « pierwsza
• ‹ poprzednia
• 1
• 2
• 3
• 4
• 5
• 6
• 7
• następna ›
• ostatnia »