Adobe Project Indigo czy standardowa aplikacja aparatu w iPhone? Porównanie jakości zdjęć

Życie w pośpiechu osiągnęło już taki poziom, że aparat w smartfonie musi robić świetne zdjęcie w ułamku sekundy, bo przecież komu by się chciało czekać chwilę dłużej? Nie ma czasu! Trzeba w 2 sekundy zrobić serię ujęć, szybko wybrać najlepsze z nich, wrzucić jakiś kolorowy filterek i już ludzie lajkują na Instagramie. Tak trzeba żyć! Tylko że nie. Na szczęście wciąż są osoby zwracające uwagę na dopracowane kadrowanie, realistyczne barwy, głębię obrazu, mniejsze wyostrzanie i rzecz jasna samą treść zdjęcia, a nie tylko formę. Niektórzy nawet fotografując smartfonem, starają się poświęcić chwilę, by zrobić jedno bardzo dobre zdjęcie, a nie kilkadziesiąt płaskich, plastikowych i podobnych do wszystkich innych. Dla tych właśnie osób przeznaczony jest Adobe Project Indigo. Czy faktycznie pozwala zrobić lepsze zdjęcia niż standardowy aparat w iPhone? Zobacz porównanie.

Autor: Tomasz Duda

Mówi się, że najlepszym aparatem fotograficznym jest ten, który akurat masz przy sobie i trudno się z tym nie zgodzić. Jeśli masz świetnego bezlusterkowca albo lustrzankę w domu, a okazja do zrobienia ciekawego zdjęcia jest tutaj i teraz, to nie cofasz się po lepszy aparat, lecz wyciągasz z kieszeni telefon i fotografujesz właśnie nim, bo unikalna chwila zaraz minie. Jednak w tym miejscu pojawia się szereg problemów. Jednym z nich jest to, że producenci, tworząc aplikacje do robienia zdjęć, starają się, by działały one całkowicie automatycznie i generowały “ładne” zdjęcia dosłownie za wszelką cenę. Obecnie większość przeciętnych odbiorców oczekuje, by zdjęcia były jasne, z nasyconymi kolorami, kontrastowe i do tego oczywiście maksymalnie ostre oraz najlepiej również z efektem HDR. Mam wrażenie, że cienie nie mogą już być ciemne, a naturalne barwy, takie, jakie widać gołym okiem przestały… cieszyć oczy.

Aplikacja Project Indigo zapisuje zdjęcia RAW o zupełnie innej charakterystyce niż domyślna aplikacja aparatu w iOS. Lepsze czy gorsze? Cóż, ostateczna ocena należy do Ciebie. Porównaj zdjęcia i podziel się opinią na ten temat.

RapidRAW to darmowa alternatywa dla Adobe Lightroom. Otwarte źródło, szybkie działanie, wsparcie dla ComfyUI

Czym jest Adobe Project Indigo?

W momencie pisania tego artykułu Adobe Project Indigo dostępny był tylko na system iOS, ale wersja na Androida jest w planach. Aplikacja nie jest aktualnie przetłumaczona na język polski, więc wystarczyć musi j. angielski. Apple nie zachowuje się do końca fair w stosunku do zewnętrznych programistów tworzących inne aplikacje aparatu i nie daje im dostępu do pełnej rozdzielczości (czyli aktualnie 48 Mpx), jeśli nie jest wykorzystywany format Apple ProRAW. Adobe Project Indigo nie korzysta z ProRAW, lecz używa własnej metody kodowania i przetwarzania obrazu, więc musi zadowolić się dostępem do 12-megapikselowych RAWów, ale ma to też swoje zalety, o których napiszę za moment. Żeby było sprawiedliwie mam zamiar porównywać 12 Mpx ProRAW z 12 Mpx Indigo, a korzystał będę z iPhone 16 Pro.

Kolejną bardzo ważną informacją jest to, że Project Indigo deklaruje, że stawia na jakość i naturalny wygląd, ale jednocześnie silnie wykorzystuje fotografię obliczeniową (computational photography). Na szczęście nie chodzi tutaj o AI. Po prostu robiąc zdjęcie tą aplikacją, masz pewność, że jedna fotografia będzie wynikiem połączenia nawet kilkudziesięciu obrazów. Jest nawet opcja ręcznego wymuszenia łączenia 32 kadrów, a w przypadku długiego naświetlania nawet nieskończonej ich liczby. Automatyczne ustawienie też jest dostępne. Wyniki tego łączenia możesz ocenić samodzielnie, porównując zdjęcia Apple ProRAW i Indigo, załączone poniżej. Przetwarzanie i łączenie dziesiątków RAWów w jeden trwa nawet parę sekund, a w tym czasie procesor smartfonu jest silnie obciążony, co przekłada się na zwiększone zużycie energii w porównaniu do standardowej aplikacji aparatu w iOS. Project Indigo nie służy jednak do kompulsywnego robienia dziesiątków ujęć talerza w restauracji, lecz przeznaczony jest do spokojniejszej, przemyślanej fotografii nastawionej na jakość, a nie szybki i plastikowy rezultat.

Sam fakt łączenia wielu zdjęć w jedno sprawia również, że Indigo cechuje się bardzo niskimi szumami w stosunku do zwykłego Apple ProRAW. Jeśli do tego dodać informację, że aplikacja nie nakłada praktycznie żadnego sztucznego wyostrzania (a Apple wyostrza nawet RAWy), to owszem, zdjęcia dla typowego konsumenta mogą wydawać się bardziej miękkie, a nawet lekko nieostre, ale w praktyce tak właśnie wygląda niewyostrzony obraz. Jeśli chcesz, to możesz wyostrzyć go później, ale nie musisz i to jest właśnie jedna z największych zalet tego programu. Kolejną istotną cechą jest to, że w standardowym trybie fotografowania Indigo zapewnia zerowe opóźnienie migawki. Adobe deklaruje, że w tym trybie aplikacja rejestruje obraz RAW 12 Mpx praktycznie w sposób ciągły, korzystając z krótkiej ekspozycji, więc jest w stanie szybko zareagować, na naciśniecie spustu migawki oraz zapewnić brak rozmazania obiektu w ruchu (oczywiście do pewnych granic).

Interfejs i funkcje Adobe Project Indigo

W tym miejscu nie trzeba wymyślać koła od nowa. Project Indigo ma interfejs zbliżony do typowej aplikacji aparatu: przejrzysty, relatywnie prosty, intuicyjny i dość ergonomiczny. Na górze po lewej można szybko przełączyć format zapisu: JPEG + DNG (RAW) / tylko JPEG / tylko DNG. Domyślnie aktywna jest pierwsza z tych opcji. Na środku górnego paska widoczny jest prosty histogram RGB wraz z informacją o czasie ekspozycji (szybkości migawki) oraz czułości ISO. Można to zmienić na sam histogram lub samą szybkość i czułość. W prawym górnym rogu widać trzy kropki, pod którymi kryją się dodatkowe elementy, takie jak timer (opóźnienie wykonania zdjęcia), siatka (różne opcje podziału), poziomica, zebra, czyli paski nakładane na obszary przepalone, a także przycisk ustawień.

Z kolei w dolnej części widać przyciski do zmiany obiektywu i powiększenia: 0,5x, 1x i 5x to powiększenie optyczne (oddzielne obiektywy w smartfonie, natomiast 2x i 10x to powiększenie hybrydowe (2x to kadrowanie z aparatu 1x, a 10x to kadrowanie z 5x). Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie, aby powiększyć obraz, po prostu przykładając palce do wyświetlacza dotykowego i rozsuwając je, uzyskując tym samym powiększenie pośrednie (np. 1,3x, 4,7x itp.). Tutaj jednak warto zwrócić uwagę na to, że przy zoomie 2x i 10x jest widoczne oznaczenie SR. Oznacza ono funkcję Super-Resolution, która korzysta z naturalnego, delikatnego drżenia rąk użytkownika, dzięki czemu obiektyw jest w stanie uchwycić obiekt pod odrobinę innym kątem, co przy łączeniu wielu zdjęć w jedno ma przełożyć się na uzyskanie lepszej szczegółowości obrazu, podczas korzystania z powiększenia hybrydowego / cyfrowego. W dołączonych zdjęciach możesz zobaczyć, jak to wygląda w praktyce. 

Można zauważyć, że standardowo aktywny jest tryb Photo (Zdjęcie), ale da się przełączyć również na tryb Night (Noc), który korzysta z dłuższego naświetlania i może łączyć więcej zdjęć w jedno. Nie nadaje się on do bardziej dynamicznego fotografowania (np. ruchomych obiektów). Dodam jednak, że domyślnie obydwa te tryby są automatyczne i w zasadzie wszystkie ustawienia dobierają same. Jeśli więc chcesz mieć większą kontrolę nad obrazem, to zalecane jest włączenie ustawień Pro, które dostępne są zarówno w trybie dziennym, jak i nocnym. Widać jednak pewną różnicę. Zarówno w trybie dziennym (Zdjęcie), jak i nocnym możesz ręcznie ustawić ostrość (focus), czas migawki (shutter speed), czułość ISO, korektę ekspozycji, temperaturę barwową i odcień (tint), ale tylko w trybie nocnym + Pro dostajesz opcję wskazania liczby zdjęć do połączenia w jedno. W domyślnym trybie łączenia (Align & Merge) maksymalna liczba to 32 klatki, ale w trybie Long Exposure możesz nawet wybrać nieskończoność, co jest znakomite do tworzenia zdjęć z długimi smugami świetlnymi w nocy.

Jeśli chodzi o ustawienia dodatkowe, to (co ciekawe) jest ich niewiele. Można np. włączyć połączony zapis JPG + RAW (w galerii widoczny jako jeden plik, a dopiero podczas udostępniania można wybrać, czy chce się wysłać JPEG, czy DNG). Można włączyć lub wyłączyć Super Resolution, stabilizację cyfrową (EIS), sugestie aplikacji, zapis plików do oddzielnego albumu i lustrzane odbicie obrazu z przedniej kamery. W podglądzie obrazu da się pobrać dodatkowe funkcje, związane z odszumianiem oraz usuwaniem odblasków / refleksów światła. To wszystko. Reszta zależy od wyobraźni i umiejętności osoby fotografującej. Sprawdź zatem, jak wygląda kwestia różnic w jakości obrazu, między Adobe Project Indigo (pierwsze z pary zdjęć / górne) a Apple ProRAW (drugie / dolne).

Porównanie zdjęć - Adobe Project Indigo vs Apple ProRAW

Porównanie robiłem w styczniu, za oknem śnieg i lód, więc letnich barw nie byłem w stanie uchwycić, ale i tak można będzie zauważyć spore różnice, przede wszystkim w kwestiach sztucznego wyostrzania, szczegółowości, a także kolorów. Porównuję obrazy z oryginalnych, nieedytowanych pików RAW DNG, rzecz jasna na potrzeby publikacji internetowej wywołanych do JPEG. Nie zmieniałem niczego w Lightroomie, po prostu otworzyłem RAWy i wyeksportowałem je do plików JPEG. Jak już wspomniałem wcześniej, Apple niestety blokuje dostęp do pełnej rozdzielczości RAW i nawet taki gigant, jak Adobe nie był w stanie dogadać się z nimi, więc żeby było sprawiedliwie będę porównywał RAWy w rozdzielczości 12 Mpx. Zdecydowanie polecam otwierać zdjęcia w pełnej rozdzielczości i porównywać drobne szczegóły. Niewielkie różnice w rozdzielczości mogą wynikać z włączonej cyfrowej stabilizacji obrazu (EIS) w Indigo, która redukuje rozmiar finalnego obrazu o około 10%, ale bez tej funkcji trudno byłoby robić “z ręki” nieporuszone zdjęcia przy wykorzystaniu funkcji Super Resolution. Pierwsze z pary zdjęć (czyli górne) pochodzi z Project Indigo, a dolne ze standardowej aplikacji aparatu w iOS. Pod każdą parą zdjęć dodaję też porównanie w postaci przesuwanego "slidera", w którym po lewej jest Project Indigo, a po prawej standardowy aparat Apple.

Project Indigo - powiększenie 1x

Aparat Apple - powiększenie 1x

Project Indigo - powiększenie 2x

Aparat Apple - powiększenie 2x

Project Indigo - powiększenie 1x

Aparat Apple - powiększenie 1x

Project Indigo - powiększenie 1x

Aparat Apple - powiększenie 1x

Project Indigo - powiększenie 10x

Aparat Apple - powiększenie 10x

Jak oceniam działanie aplikacji Project Indigo? Po pierwsze: z mojego doświadczenia wynika, że zgodnie z deklaracjami producenta (Adobe) program nadaje się głównie do spokojnej, relatywnie statycznej fotografii. Architektura, krajobraz, fotografia nocna, efekty związane z długim naświetlaniem, w tym Indigo czuje się najlepiej. Tę aplikację powinny wypróbować osoby, które stawiają smartfon na statywie, precyzyjnie dobierają kadr i korzystają z ustawień ręcznych (Pro). Często jest tak, że faktycznie Indigo pozwala uzyskać lepszą ogólną jakość obrazu, niż w standardowej aplikacji aparatu w iOS, ale np. konieczne jest znaczące wydłużenie czasu ekspozycji lub regulacja kilku różnych ustawień. Jeśli więc chcesz fotografować iPhonem w RAWach, ale koniecznie musisz robić to szybko i dynamicznie, to Indigo moim zdaniem się nie sprawdzi. Z całą pewnością docenić trzeba kila istotnych zalet. Należą do nich m.in. znacznie mniejsze szumy i drobne artefakty cyfrowe, a także lepsze, bardziej realistyczne kolory nawet w nieedytowanych RAWach. Pod tymi dwoma względami Apple ProRAW wypada po prostu gorzej. Cieszy też fakt, że Project Indigo pozwala łatwo edytować HDR w RAWach, podczas gdy Apple ProRAW nie oferuje takiej opcji.

Project Indigo - powiększenie 1x

Aparat Apple - powiększenie 1x

Project Indigo - powiększenie 2x

Aparat Apple - powiększenie 2x

Project Indigo - powiększenie 2x

Aparat Apple - powiększenie 2x

Patrząc na zdjęcia z aparatu Apple i aplikacji Project Indigo widać, że pierwsze z nich są ostrzejsze. Warto jednak uświadomić sobie, że nie jest to prawidłowe zachowanie, ponieważ ostrzejszy obraz od Apple nie jest wynikiem lepszego działania aplikacji, lecz sztucznej ingerencji w sumowe pliki, co w świecie fotografii (przynajmniej tej trochę poważniejszej) jest niedopuszczalne. Apple po prostu “na siłę” wyostrza obraz RAW, a Adobe tego nie robi (pozostawia tę decyzję użytkownikowi). Podobnie jest zresztą w plikach RAW pochodzących z zaawansowanych bezlusterkowców lub lustrzanek. W domyślnej formie też są niewyostrzone i mogą wręcz wydawać się nieco rozmyte (choć zależy to też od wartości przysłony, jakości optyki i innych rzeczy).

Project Indigo - powiększenie 1x

Aparat Apple - powiększenie 1x

Project Indigo - powiększenie 2x

Aparat Apple - powiększenie 2x

Project Indigo - powiększenie 1x

Aparat Apple - powiększenie 1x

Uważam, że są sytuacje, kiedy zwykły aparat z iOS spisze się lepiej (wciąż mam na myśli RAWy). Przede wszystkim chodzi o dynamiczne fotografowanie oraz ogólne wrażenie ostrości i poniekąd szczegółowości (podkreślam słowo “wrażenie”). Jednak Project Indigo zapisuje obraz bardziej podobny do pełnoprawnego aparatu fotograficznego: gładszy, z lepszą dynamiką, głębią obrazu, wierniejszymi kolorami i znikomymi szumami. Moim zdaniem jest on po prostu bardziej dojrzały jak na możliwości maleńkiego sensora w smartfonie. Jestem jednak bardzo ciekawy Twoich wniosków. Które zdjęcia oceniasz lepiej: te z aparatu Apple czy z Project Indigo? Podziel się swoją opinią w komentarzu. Miłego dnia!